าจหนีความรับผิดชอบของตนเองพ้น เช่นนั้นจะนับประสาอะไรกับน้องชายที่คลานตามฮ่องเต้มาเช่นเขากันเล่า?
“แต่…แต่ข้า….”
จั่วชิวอวี้รู้สึกทุกข์ใจเกินพรรณนา ดวงตาทั้งสองข้างมีเส้นเลือดสีแดงแตกระแหง
ใช่ หลินเมิ้งหยาพูดถูก ยิ่งไปกว่านั้นฮวงซงยังเสียสละเพื่อเขาไปมากมายแล้ว
แม้แต่หน้าที่ของเขา ฮวงซงเองก็แบกรับมันไว้ ยิ่งไปกว่านั้นยังไม่เคยตำหนิ
บางทีคงถึงเวลาที่เขาต้องทำอะไรตอบแทนฮวงซงแล้ว
—————
หมายเหตุ
[1] ชุ่น หมายถึง ระยะห่างราว 3 เซนติเมตร