ภายในเมืองหลวงเก่าถนนหนทางแออัด ทั้งยังมีร้านรวงเรียงราย เมื่อเทียบกับเมืองหลวงว่างเทียนแล้วบรรยากาศที่นี่ค่อนข้างสงบกว่าหลายส่วน
หากเปรียบเทียบความมีชีวิตชีวากับเมืองหลวงว่างเทียนแล้วล่ะก็ เมืองหลวงเก่าเปรียบดั่งผู้เฒ่าที่เปี่ยมไปด้วยความรู้และมากประสบการณ์
กลิ่นยาฉุนกึกในอากาศทำให้จิตวิญญาณของหลินเมิ้งหยาตื่นตัว แม้จะนั่งอยู่ภายในรถม้า แต่ก็ยังอดแหวกม่านหน้าต่างชมความครึกครื้นภายนอกไม่ได้
คนที่จั่วชิวเฉินส่งมายืนรอพวกเขาอยู่หน้าประตูเมืองแล้ว
เมื่อมีคนมารับ ไม่นานสถานที่พำนักก็ปรากฏอยู่ในสายตาของหลินเมิ้งหยา
มิใช่โรงเตี๊ยมหรูหราสง่างาม แต่เป็นจวนที่ดูภายนอกเรียบง่าย ทว่าภายในกลับสะอาดสะอ้านเป็นอย่างยิ่ง
“ถึงแล้ว นี่เป็นจวนที่ฮวงซงพักอาศัยครั้งยังเป็นองค์รัชทายาท ข้ากับพระองค์ล้วนเติบโตที่นี่”
จั่วชิวอวี้แนะนำอย่างกระตือรือร้น หลินเมิ้งหยากวาดตามองอย่างละเอียด ประตูไม้โบราณบานใหญ่ แม้ภายในจะมีกำแพงภาพกั้นเอาไว้ แต่ถึงกระนั้นก็ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเสียหาย
พวกเขาเดินเข้าไปภายใน เห็นได้ชัดว่ามีคนเก็บกวาดบริเวณพื้นบ้านสีเข้มจนสะอาดสะอ้าน
เมื่อผ่านประตูเข้ามาจะพบกับสวนขนาดใหญ่ แม้มุมชายคาบ้านจะมีร่องรอยบ่งบอ
