กอายุของจวนที่สร้างขึ้นมาอย่างช้านาน ทว่าความสะอาดและเป็นระเบียบทำให้หลินเมิ้งหยารู้สึกชอบใจยิ่งนัก
“ทูลจวิ้นอ๋อง จวิ้นจู่ ฮ่องเต้รับสั่งว่าได้ตระเตรียมคนคุ้มกันเอาไว้อย่างรัดกุมแล้ว แต่ช่วงเวลาที่อยู่ในเมืองหลวงเก่าแห่งนี้ หวังว่าทุกท่านจะทนอึดอัดใจอยู่แต่เพียงในจวนเท่ านั้นพ่ะย่ะค่ะ”
หลินเมิ้งหยารู้สึกคุ้นเคยกับพวกคนที่จั่วชิวเฉินส่งมาให้ โดยเฉพาะขันทีนามว่าอวี้อัน เขาค่อนข้างมีไหวพริบและสุขุม
แต่ที่สำคัญเหนือสิ่งใดคือเขาจงรักภักดีต่อจั่วชิวเฉินมาก
จั่วชิวอวี้เคยเล่าว่าอวี้อันผู้นี้อยู่ข้างกายจั่วชิวเฉินมาตั้งแต่เด็ก เมื่อมีเขาคอยช่วยเหลือ งานหลายอย่างของจั่วชิวเฉินจึงลดลงไปได้มาก
“อืม ที่นี่ไม่เลวเลยจริงๆ ฝากขอบคุณเฉินเปี่ยวเกอแทนข้าด้วย”
หลินเมิ้งหยากวาดตามอง ห้องของนางถูกจัดไว้ที่เรือนเล็กทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจวน
แม้บรรยากาศในสวนจะไม่เหมือนกับตำหนักของนาง แต่ถึงกระนั้นก็มีต้นไผ่เขียวขจีอยู่มากมาย ด้วยเหตุนี้แม้จะต้องเดินผ่านเส้นทางคดเคี้ยวก็ไม่รู้สึกเหนื่อย
เดินไปข้างหน้าตามทางหินกรวด ในที่สุดเรือนหลังหนึ่งก็ปรากฏในลา
