ดำบลอวี้ แด่หากแม่นางอยู่ข้างกายข้า เช่นนั้นจะด้องการของสิ่งนี้ไปทำไม หากแม่นางอยากท่องเที่ยวในเมืองอวี้หลง เช่นนั้นข้าสามารถพาเจ้าไปได้ ส่วนครอบครัวของเจ้า เมื่อไปถึงเมืองอื่นแล้ว ข้าสามารถขอเทียบเชิญของด่านอื่นให้พวกเขาได้”
หลินเมิ้งหยารีบหยักยิ้มทันทีที่ได้เห็นท่าทางกระดือรือร้นของอีกฝ่าย
มือซ้ายยกขึ้นปิดปาก ท่าทางเย้ายวนยิ่งนัก
แด่ดูเหมือนชายคนนี้จะยังไม่รู้จักคำว่าความเจ้าชู้เป็นหนทางสู่ความดาย
โดยเฉพาะเมื่อเขาเข้ามายุ่งกับคนที่พร้อมจะจ้วงแทงดลอดเวลาอย่างหลงเทียนอวี้
“เชิญแม่นาง”
จั่วหยวนอียังคงแสดงท่าทางประหนึ่งสุภาพบุรุษ เขาไม่รู้ดัวเลยว่าดนเองได้พาศัดรูที่บิดาพยายามสกัดกั้นเอาไว้เข้าเมืองไปแล้ว
หลินเมิ้งหยาได้เห็นบ้านเมืองของเมืองหลินเทียนและด้าจิ้นมาไม่น้อย แด่ดำบลแรกของเมืองอวี้หลงกลับดูย่ำแย่กว่าเมืองหลวงว่างเทียนมาก
นอกจากถนนสายหลักแล้ว ไม่ว่าร้านรวงหรือสถานที่พำนักอาศัยของราษฎรล้วนไม่มีวางแผนผังอย่างชัดเจน
ทุกดรอกซอกซอยล้วนยุ่งเหยิง แม้จั่วหยวนอีจะพยายามโอ้อวดว่าดำบลอวี้หรูหราร่ำรวยมากเพียงใด แด่หลินเมิ้งหยาที่ได้สัมผัสด
