นปรากฏในแนวสายตา
ขณะที่คิดจะดิ้นหนี นางพบว่ามือและขาของตนเองถูกมัดเอาไว้แน่น
ความหวาดกลัวแล่นพล่านไปทั่วทั้งหัวใจ แต่สิ่งที่มีมากสุดเห็นจะเป็นความกระวนกระวาย
พวกเขาเป็นใครกัน? เหตุใดต้องพานางมาที่นี่?
“นายท่าน แม่นางคนนี้ฟื้นแล้ว เชิญท่านถามนางเถิด”
ชายคนนั้นปล่อยคางของหงอวี้ ก่อนจะหมุนตัวกลับไปส่งเสียงเคารพเลื่อมใส
“อืม เจ้าออกไปก่อน”
เสียงแหบแห้งพลันดังขึ้นด้านหลังชายคนนั้น
จากนั้นร่างในชุดหน่วยลาดตระเวนสีดำพลันปรากฎขึ้นในแนวสายตาของนาง
คนผู้นี้ไม่สูงมาก แต่ร่างกายของอีกฝ่ายสวมใส่ชุดสีดำปิดบังกระทั่งใบหน้าเอาไว้
ทว่าเสียงที่ส่งออกมาทำให้นางแยกไม่ออกว่าอีกฝ่ายเป็นหญิงหรือชาย แต่คำพูดราวกับอสรพิษของฝ่ายนั้นทำให้นางรู้สึกไม่สบายใจ
“หงอวี้ใช่หรือไม่? แม้นเจ้าจะมีฐานะต่ำต้อย แต่กลับได้รับความโปรดปรานจากเจ้านายของข้า นับว่าเจ้ามีวาสนายิ่งนัก”
แม้จะมองไม่ออกว่าเป็นชายหรือหญิง แต่น้ำเสียงเย่อหยิ่งของอีกฝ่ายทำให้หงอวี้สะดุ้ง
เจ้านาย? สัญชาตญาณกำลังร้องบอกนางว่าคนชุดดำผู้นี้มิใช่คนธรรมดา
ประสบการณ์ที่ผ่านมาหลายปีทำให้นางเข้าใจได้ทันทีว่าตนเองกำลังเผชิญหน้ากับอะไร
มิได้ส่งเสียงร้องโวยวายหรือร้อ
