การเจ้าเล่ห์ต่างๆ ในวังหลวงย่อมเก่งกาจกว่าพวกคนในหอป๋ายเฉามาก
หากนางเป็นจั่วชิวเฉิน คาดว่านางก็คงเลือกน้องชายแท้ๆ ของตนเองเช่นกัน
เท่านี้เขาก็จะสามารถยืนหยัดอย่างมั่นคงในยุทธภพได้แล้ว
ขั้นต่อไปคือการหาวิธีทำให้อำนาจและชื่อเสียงของหอป๋ายเฉาอ่อนแอลง จากนั้นหัวใจของราษฎรทั้งหมดจะตกอยู่ในกำมือของเขา
จั่วชิวเฉินมิเคยขาดความทะเยอทะยาน แต่สิ่งหนึ่งที่เขาขาดไปก็คือเวลาในการเติบโตแต่เพียงเท่านั้น
หลินเมิ้งหยาและหลงเทียนอวี้ต่างเข้าใจเป้าหมายของเขาแล้ว
การมีเพื่อนเพิ่มขึ้นมาอีกคน โดยเฉพาะเพื่อนที่มากความสามารถและเจ้าแผนการเช่นนี้ย่อมควรผูกมิตรดีกว่าตั้งตนเป็นศัตรู
มิเช่นนั้นหลงเทียนอวี้จะยินยอมปล่อยให้หลินเมิ้งหยาก้าวเข้าไปเผชิญหน้ากับอันตรายได้อย่างไร?
“ข้ารู้เรื่องนี้ดี เมื่อเทียบกับการเป็นท่านอ๋องที่อยู่ไปวันๆ แล้ว อาอวี้เหมาะที่จะไปอยู่หอป๋ายเฉาที่สุด แต่คนเหล่านั้นไม่มีวันยอมปล่อยให้เขาทำตามความต้องการได้สำเร็จ จ ความปลอดภัยของเจ้าและอาอวี้ต่างหากที่ข้าเป็นกังวล”
จั่วชิวเฉินกล่าวตามความจริง
ไม่ว่าใครก็คงไม่มีวันยินยอมปล่อยให้ผู้อื่นแก่งแย่งอำนาจของตนเองไปต่อหน้าต่อตา
ฐานะของจั่วชิวอวี้ค่อน
