วกเขา อีกทั้งยังต้องการให้หลินเมิ้งหยาเข้าร่วมการแข่งขันด้วย นางจึงเริ่มเข้าใจ จอะไรบางอย่าง
เหตุเพราะความสงสัยของฮ่องเต้ ดังนั้นจึงเกิดเหตุการณ์กระต่ายม้วยนำสุนัขมาย่างกินขึ้น [1]
โดยเฉพาะสถานที่ซึ่งมีอิทธิพลมหาศาลต่อเมืองหลินเทียนอย่างหอป๋ายเฉา
หากมิใช่คนสนิทของจั่วชิวเฉินหรืออาจพูดว่ามิใช่คนที่สามารถเข้ามาสั่นคลอนตำแหน่งฮ่องเต้ของเขาได้ เกรงว่าป่านนี้เขาคงอยู่อย่างหวาดระแวง นอนไม่หลับ กินไม่รู้รส
จะมีใครรู้บ้างว่าคนสนิทที่เขาเลี้ยงดูมาจะมีความเห็นต่างเมื่อได้ถือครองอำนาจหรือไม่?
เมื่อไม่ใช่พวกเดียวกัน เช่นนั้นจิตใจย่อมแตกต่างกัน
โดยเฉพาะอำนาจที่ใหญ่คับฟ้าถึงเพียงนี้
ตอนนี้ฮ่องเต้แห่งเมืองหลินเทียนเช่นเขามีคนสนิทที่ไว้ใจได้เพียงสองคน คนหนึ่งคือหลินเมิ้งหยา ส่วนอีกคนคือน้องชายที่คลานตามกันมาอย่างจั่วชิวอวี้
หากตัดหลินเมิ้งหยาออก เช่นนั้นคนเดียวที่จริงใจกับเขาเสมอมาอย่างจั่วชิวอวี้ย่อมเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด
เหตุผลที่สำคัญที่สุดเหนือสิ่งใดก็คือจั่วชิวอวี้เป็นคนมองออกง่าย เพียงแต่เขาหมกหมุ่นอยู่กับยาสมุนไพรแต่เพียงเท่านั้น
แต่ในขณะเดียวกันเขาที่เติบโตขึ้นมาเป็นเชื้อพระองศ์คนหนึ่งและอยู่กับแผน
