ู่ แต่ไม่ว่าจะพลิกแผ่นดินหาทั่วทั้งห้องข้าก็ไม่พบแม้แต่ร่องรอย”
ยิ่งได้ฟังคำบอกเล่าของอาซิ่ว หลินเมิ้งหยายิ่งไม่เข้าใจ
ตอนแรกคิดว่าตนเองเป็นผู้ถูกกระทำโดยสมบูรณ์แบบ แต่ใครจะรู้เล่าว่านางจะได้กำตัวแปรเอาไว้ในมือไม่น้อย
บางทีเมื่อถึงช่วงเวลาสำคัญ ตัวแปรเหล่านี้อาจกลายเป็นอาวุธในการพลิกเกมให้นางได้รับชัยชนะก็เป็นได้
ทว่าตอนนี้นางทำได้เพียงปล่อยเรือให้ไหลไปตามน้ำ
นางต้องทำให้คนเหล่านั้นเชื่อว่าซู่เหมยกลายเป็นของรักของหวงชิ้นใหม่ของหลงเทียนอวี้
“คิดอะไรอยู่หรือ?”
หลงเทียนอวี้เห็นหลินเมิ้งหยาเหม่อลอยจึงอดที่จะเอ่ยถามไม่ได้
รีบเบนสายตาไปหาหลงเทียนอวี้ หลินเมิ้งหยาส่ายหน้าเบาๆ
“หม่อมฉันกำลังคิดว่าเป้าหมายของพวกเขาคืออะไรกันแน่? หรือจะเป็นตำราชิงเจิงผู่ที่ไม่รู้ว่ามีอยู่จริงหรือไม่ เล่มนั้น?”
หลงเทียนอวี้เองก็สับสันเช่นเดียวกัน เสด็จพ่อเคยรับสั่งว่าคนที่รู้เรื่องตำราชิงเจิงผู่บนโลกใบนี้ นอกจากคน นที่หอป๋ายเฉาแล้ว เห็นจะมีไม่ถึงห้าคน
แต่เขาคิดไม่ถึงเลยว่าจะมีกลุ่มคนลึกลับรู้เรื่องนี้อีก ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขายังรู้ว่าตำราชิงเจิงผู่อยู่ในมือ ของหลินเมิ้งหยา
เรื่องนี้เขาต้องตามสืบอยู่นานกว่าจะมั่น
