จั่วชิวเฉินไม่เพียงอึ้งงัน รอยยิ้มของเขายังแข็งค้างอีกด้วย
หลินเมิ้งหยามองท่าทางเหมือนคนถูกจับได้ของเขา ดวงตาพลันเปล่งประกายแวววาว
ญาติผู้พี่คนนี้หาใช่คนธรรมดา ตรึกตรองดูสักเล็กน้อย ศึกชิงตำแหน่งในหอป๋ายเฉาเป็นเพียงเรื่องของชนชั้นสูงเท่านั้น เช่นนั้นเหตุใดสาวใช้ตัวเล็กๆ จึงรู้เรื่องนี้ได้เล่า?
มิวายได้รับคำสั่งจากจั่วชิวเฉินเป็นแน่ เขาคงต้องการให้นางได้รับรู้ความตั้งใจของเขา
ยิ่งไปกว่านั้นจั่วชิวอวี้รู้ดีว่านางเป็นคนเช่นไร การที่สองพี่น้องทำกับนางเช่นนี้ เกรงว่านางคงเปลี่ยนลูกท้อให้เป็นลูกแพร์ไม่ได้เสียแล้ว
“ข้าบอกแล้วอย่างไรเล่าว่าวิธีนี้ใช้ไม่ได้ผล แต่ถึงกระนั้นอาอวี้ก็ยังดึงดันที่จะทำ ดูเหมือนข้าจะคิดถูกแล้ว ดูท่าเมื่อสายเลือดของสกุลหลินและสกุลจั่วหลอมรวมเข้าด้วยกันเกิดเป็นผลลัพธ์อันแสนโดดเด่นขึ้นมาเสียแล้ว”
จั่วชิวเฉินปรับท่าทีให้ผ่อนคลายยิ่งขึ้น ดังนั้นนี่จึงเป็นครั้งแรกที่หลินเมิ้งหยาสัมผัสได้ว่าในที่สุดจั่วชิวเฉินก็มองนางเหมือนผู้ที่อยู่ในระดับเดียวกันแล้ว
นางมิใช่เพียงน้องสาวคนหนึ่งอีกต่อไป
“จั่วชิวอวี้รู้จักหม่อมฉันดีฉะนั้นจึงทำเช่นนี้ เปี่ยวเกออยากให้ข้าทำสิ่งใดหรือ? อยากให้ข
