ฐานะคือองค์หญิงแห่งเมืองหลินเทียน
ยิ่งไปกว่านั้นเซิ่นจวิ้นอ๋องและฮ่องเต้แห่งเมืองหลินเทียนดีต่อนายหญิงมาก อีกทั้งที่นี่ยังเป็นบ้านอีกหลังของนายหญิง เช่นนั้นหากนายหญิงต้องการอยู่ที่นี่ นางเองก็จะอยู่รับใช้นายหญิงเช่นเดียวกัน
“แน่นอนเจ้าค่ะ นายหญิงอยู่ที่ไหน ข้าก็จะอยู่ที่นั่น แต่ข้าหวังว่าพวกพี่น้องของเราจะมาอยู่ที่นี่ด้วยกัน”
คำพูดของป๋ายซ่าวทำให้ดวงตาของหลินเมิ้งหยาเบิกกว้าง
แม้นางกับหลงเทียนอวี้จะเริ่มผูกสัมพันธ์ทางใจกันแล้ว แต่ก้นบึ้งในหัวใจของนางกลับยังคงขุ่นมัว
บางเรื่องของต้าจิ้นทำให้นางเข้าใจอะไรหลายอย่าง แม้ไท่จื่อจะถือกำเนิดจากท้องของฮองเฮา ทว่าจิตใจของเขากลับคับแคบ ไร้ซึ่งความสามารถ ขนาดจะเป็นบุรุษที่ดียังทำได้ยาก เช่นนั้นเขาจะกลายเป็นประมุขของแคว้นได้อย่างไร?
ส่วนหลงเทียนอวี้ แม้เขาจะไม่คิดแย่งชิงบัลลังก์ แต่สุดท้ายแล้วเขาก็มิอาจหลีกหนีการต่อสู้ได้
หากมองจากความสามารถของเขา แม้เขาจะไม่ได้ขึ้นนั่งบัลลังก์มังกร แต่สุดท้ายเขาก็จะกลายเป็นขุนนางชั้นสูงในราชสำนัก
เมื่อวันนั้นมาถึงนางยังจะสามารถอยู่เคียงข้างเขาและคอยจัดการปัญหาแทนเขาได้หรือไม่?
หลินเมิ้งหยาไม่มีความมั่นใจในคำตอบเ
