คิดไม่ถึงเลยว่าจั่วชิวเฉินจะมีมารยาทกับเขาถึงเพียงนี้ หลงเทียนอวี้มองฮ่องเต้หนุ่มด้วยสายตาเยียบเย็น หัวใจระแวดระวัง
แม้ฮูหยินหลินจะเป็นองค์หญิงแห่งเมืองหลินเทียน แต่เรื่องนี้ผ่านมานานมากแล้ว อย่าว่าแต่หาข่าวเลย แต่เพราะเหตุใดเชื้อพระวงศ์แห่งเมืองหลินเทียนจึงให้ความสำคัญกับญาติผู้น้องถึงเพียงนี้เล่า?
เมื่อครู่เขาได้ยินและได้เห็นว่าจั่วชิวเฉินไม่สนใจกระทั่งอนุชาแท้ๆ ของตนเอง
ดูท่าจั่วชิวเฉินคิดจะใช้วิธีซื้อใจคนกับเขาแล้ว
“ใจเย็นลงก่อนเถิดน้องเขย แม้ญาติผู้น้องของข้าจะเติบโตขึ้นยังต่างบ้านต่างเมือง แต่ถึงกระนั้นข้าที่เป็นญาติผู้พี่ก็ยังคิดถึงนางอยู่เสมอ แม้ตระกูลของพวกเราจะเจริญรุ่งเรือง แต่สุดท้ายก็มีแต่บุรุษ หากพวกพี่น้องของข้าที่เหลือรู้ว่ายังมีน้องสาวผู้งดงามดั่งหยกสลักเช่นนี้อยู่ พวกเขาจะต้องยกนางขึ้นแท่นและเอาอกเอาใจนางเป็นอย่างยิ่ง ส่วนข้าดีกว่าพวกเขาหน่อยเพราะมีความใกล้ชิดทางสายเลือดมากกว่า”
จั่วชิวเฉินกล่าวอธิบายอย่างอารมณ์ดี มือหนายกขึ้นตบบ่าหลงเทียนอวี้
แย้มยิ้มกว้าง หากไม่เห็นชุดหรูหราเหลืองอร่าม จั่วชิวเฉินในเวลานี้ก็ไม่เหมือนจักรพรรดิผู้เกรียงไกรเลยแม้แต่น้อย
หลงเทียนอวี้เชื่อเขาเ
