หลงเทียนอวี้จ้องมองชิวอวี้ไม่วางตา ราวกับว่ากำลังพิจารณาหาความจริง
ตราหยกลายมังกรอันนั้นเป็นของคนในราชวงศ์แห่งเมืองหลินเทียนไม่ผิดแน่ แต่เขาคิดไม่ถึงเลยว่ามารดาของหลินเมิ้งหยาจะมีชาติกำเนิดสูงศักดิ์ถึงเพียงนี้
“ข้าคือน้องชายร่วมสายเลือดของฮ่องเต้แห่งเมืองหลินเทียนนามว่าจั่วชิวอวี้ มารดาของเมิ้งหยาเคยเป็นองค์หญิงองค์โตแห่งเมืองหลินเทียนนามว่าองค์หญิงหย่งหนิงจั่วซูชิง แต่ต่อมาเสด็จป้าทะเลาะกับเสด็จพ่อของข้า ดังนั้นจึงสละฐานันดร ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเสด็จพ่อสั่งพวกข้าเอาไว้ว่าจะต้องตามหาเสด็จป้าให้เจอและเชิญเสด็จกลับมาให้จงได้”
หลงเทียนอวี้เคยได้ยินพระนามขององค์หญิงหย่งหนิงมาก่อน เสด็จพ่อเคยเล่าให้ฟังว่าองค์หญิงหย่งหนิงมีรูปโฉมงดงามล่มเมือง ยิ่งไปกว่านั้นยังมีพรสวรรค์มาแต่กำเนิดและเปรียบเสมือนสมบัติของเมืองหลินเทียน
ตอนนั้นนางเป็นที่หมายปองของเหล่าองค์ชายทั้งหลาย แต่คิดไม่ถึงเลยว่าสุดท้ายแล้วจะแต่งงานกับหลินมู่จือ
“ข้าจะยอมเชื่อเจ้า”
ตรึกตรองอยู่ครู่หนึ่ง หลงเทียนอวี้เลือกที่จะเชื่อคำพูดจั่วชิวอวี้
หากจั่วชิวอวี้คิดร้ายกับหลินเมิ้งหยา เช่นนั้นเขาคงไม่ปกป้องนางด้วยชีวิต แม้เขาจะไม่เข้าใจวิชาการแ
