พทย์ แต่เขารู้ดีว่าความสามารถทางการแพทย์ของชิวอวี้สูงกว่าแพทย์ทหารเหล่านี้มาก ตอนนี้หลินเมิ้งหยายังคงมีอาการน่าเป็นห่วง ในเมื่อมีเส้นด้ายแห่งความหวังโผล่ขึ้นมา เช่นนั้นเขาไม่ควรจะมองข้ามไป
รถม้าตระเตรียมเสร็จอย่างรวดเร็ว คาดว่าหลู่ตี๋รู้จักตัวตนของจั่วชิวอวี้อยู่นานแล้ว ฉะนั้นไม่ว่าจั่วชิวอวี้จะร้องขอสิ่งใด เขาจึงทำให้โดยมิขัด
หลงเทียนอวี้อุ้มหลินเมิ้งหยาด้วยตนเอง ภายในรถม้ามีพรมขนสัตว์ผืนหนาวางรองเอาไว้แล้ว ฉะนั้นหลินเมิ้งหยาและชิวอวี้ไม่มีทางได้รับการกระทบกระเทือนอย่างแน่นอน
แม่ทัพด้านหน้าแถบชายแดนหลู่ตี๋ยืนกรานที่จะไปส่งพวกเขาด้วยตนเอง เมื่อมีกองกำลังของทหารหลวงคอยคุ้มกัน ดังนั้นพวกเขาย่อมเดินทางถึงที่หมายได้อย่างปลอดภัย
รถม้าเคลื่อนตัวออกจากค่ายทหาร เหตุเพราะจั่วชิวอวี้ได้รับบาดเจ็บที่แผ่นหลัง ดังนั้นเขาจึงเข้าสู่ห้วงนิทราอีกครั้ง
ไม่มีอะไรตกถึงท้องหลงเทียนอวี้มาทั้งวันแล้ว ริมฝีปากของเขาแห้งกรัง เส้นเลือดฝอยในดวงตาแตกจนกลายเป็นสีแดงก่ำ
ไม่ว่าใครจะโน้มน้าวเขาสักเท่าไร เขาก็ไม่ยอมขยับตัวออกห่างจากหลินเมิ้งหยาเลยแม้แต่น้อย
รถม้าแล่นโคลงเคลง รัตติกาลผันผ่าน แสงแห่งอรุณรุ่งส่องประกาย หลงเทียนอวี้ท
