หยวน หุยชุนฟางเป็นสถานที่ที่ดีแห่งหนึ่ง อีกเดี๋ยวหากเจ้าพึงใจในตัวแม่นางคนไหน เช่นนั้นอย่าได้รีรอจงรีบเข้าไปเกี้ยวนางเสีย หลังจากปลดปล่อยอารมณ์สักครั้งหนึ่งแล้ว เท่านี้สมองที่กำลังว้าวุ่นของเจ้าก็จะปลอดโปร่งโล่งสบาย”
จ้าวเฟยเอ่ยหยอกล้อ อันที่จริงท่านกัวเคยตักเตือนอยู่หลายครั้งว่าห้ามมิให้เสพติดซ่องโสเภณีเช่นนี้
หากมิใช่เพราะวันนี้เห็นว่าต้าหยวนมีความทุกข์ใจ เช่นนั้นเขาคงไม่มาที่นี่
หญิงสาวในหุยชุนฟางล้วนมีไหวพริบ หากต้าหยวนพึงใจใครสักคนแล้วล่ะก็ นั่นก็นับว่าไม่เลว
ผู้หญิง? ใบหน้านวลพลันผุดขึ้นในสมองของหลงเทียนอวี้
ใบหน้าแย้มยิ้มน้อยๆ แต่กลับทำให้หัวใจของเขากระสับกระส่ายจนมิอาจควบคุมตัวเองได้
เฮ้อ ทั้งที่เป็นเพียงสตรีร่างเล็ก แต่เหตุใดจึงชอบเข้ามาสร้างความวุ่นวายให้แก่หัวใจของเขานัก
เมื่อได้ดื่มชาลงกระเพาะ หลงเทียนอวี้จึงมีสติขึ้นมาเล็กน้อย
กวาดตามองดูสถานที่ครึกครื้นแห่งนี้อย่างมิตั้งใจ แต่สายตาพลันหยุดอยู่ที่นางรำบนเวทีคนหนึ่ง
ท่วงท่าพลิ้วไหวชดช้อยงดงามมีเสน่ห์ ผ้าไหมสีแดงโอบพันรอบกายขับให้ผิวสีขาวราวหิมะสว่างไสวโดดเด่นชวนมอง
นางแตกต่างจากนางรำคนอื่น ใบหน้านวลมีผ้าคลุมหน้าปิดบังเอาไว้
