งทันท่วงที อย่างน้อยจะต้องไม่มีใครพุ่งเข้ามาทำร้ายนางได้อย่างแน่นอน
ยิ่งไปกว่านั้นนางยังมีหลงเทียนอวี้คอยคุ้มกัน ซ้ำนางยังนำยาพิษบางอย่างติดตัวมาด้วย
เมื่อถึงเวลาจวนตัว คนที่คิดลงมือทำร้ายนางจะได้ไปเดินเล่นในยมโลก
มุมปากกระตุกยิ้มเย็นชา หยวนซานที่เหลือบไปเห็นรอยยิ้มของนางถึงกับตัวสั่น
แม้เจ้านายคนใหม่จะหน้าตางดงาม แต่รอยยิ้มช่างน่าหวาดกลัวยิ่งนัก
หลังจากพักผ่อนเพียงพอแล้ว ขบวนพ่อค้าจึงออกเดินทางต่อ
หลังจากสองพี่น้องสกุลหยวนปรับความเข้าใจกันเรียบร้อยแล้ว ในที่สุดพวกเขาก็ไม่ตกเป็นเป้าสายตาอีกต่อไป
คนที่น่าสงสารเห็นจะเป็นชิวอวี้ หลังจากได้รับคำอนุญาตจากพระชายา ในที่สุดเขาก็ออกไปขี่ม้าได้อย่างสบายใจ
ขี่ม้าขนาบข้างหลงเทียนอวี้อยู่ทางด้านหน้า ท่าทางของเขาเสมือนแม่ทัพในสนามรบ
หลินเมิ้งหยานั่งยิ้มอยู่ในรถม้าพลางมองทิวทัศน์ภายนอกกับป๋ายซ่าว
อันที่จริงตั้งแต่เด็กจนโต นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้ออกเดินทางท่องเที่ยวนอกเมือง
“กินผลซานจาสักหน่อยเถิดเจ้าค่ะนายหญิง ท่านป้าป๋ายลงมือทำเองกับมือ สามารถดับกระหายได้เจ้าค่ะ”
ป๋ายซ่าวเปิดห่อผ้านำผลไม้สดและแห้งออกมาหลอกล่อ
ในมือสีขาวราวหิมะของนางถือผลไม้ผลเล็ก
