เหมยจึงแย้มยิ้มมากขึ้น
หลังจากที่ได้โต้เถียงกันวันนั้น ชิวอวี้กลับไปเป็นคนอ่อนไหวเจ้าอารมณ์ที่มักถูกหลินเมิ้งหยากลั่นแกล้งจนน้ำตาหยดแหมะๆ อีกครั้ง
แต่หลงเทียนอวี้ไม่ประมาทเขาเลยแม้แต่น้อย เหตุเพราะชิวอวี้มักยอมทำตามสิ่งที่หลินเมิ้งหยาร้องขอเสมอ อีกทั้งยังเอ็นดูนางมากเป็นพิเศษ
คนอื่นๆ อาจไม่คิดอะไร แต่เขารู้ดีว่าไม่มีทางเลยที่บุรุษจะรักและเอ็นดูสตรีนางหนึ่งโดยไร้สาเหตุ
โดยเฉพาะ…ภรรยาของคนอื่น!
“เช่นนั้นพวกเราไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่โรงเตี๊ยมก่อนแล้วค่อยออกไปเดินเล่นเถิด”
เพียงได้ยินคำว่าอาบน้ำแล้วออกไปเดินเล่น ดวงตาของป๋ายซ่าวพลันเปล่งประกาย
ตลอดสี่วันที่ผ่านมา แม้พวกผู้ชายจะไม่รู้สึกอะไร แต่นางกับนายหญิงต้องทนกล้ำกลืนไม่น้อย
ทันทีที่มาถึงโรงเตี๊ยม ทั้งสองรีบจูงมือกันขึ้นไปด้านบน
พวกนางลงแช่ตัวในอ่างน้ำพร้อมกัน ก่อนจะถอนหายใจออกมา
