่างนั้นหรือ?
ตอนแรกคิดจะไม่สนใจเขาแล้วปล่อยให้หลงเทียนอวี้ถูกประณาม
แต่คิดไม่ถึงเลยว่าหลงเทียนอวี้จะกล้าวางยาลับหลังนาง!
ได้เลย เช่นนั้นมาลองดูกันเถิดว่าการแสดงของใครจะดีกว่ากัน!
อยู่ๆ หลินเมิ้งหยาก็ก้มหน้าลง ดวงตาเปล่งประกายพลันเอ่อคลอไปด้วยหยดน้ำสีใส
“เสี่ยวหลิน นี่เจ้า…”
หลงเทียนอวี้มองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาประหลาดใจ เขาเพียงแค่ล้อเล่นเท่านั้น คิดไม่ถึงเลยว่านางจะร้องไห้
“ในเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ท่านยังจะต้องการอะไรอีก!”
หลินเมิ้งหยาตะโกนเสียงสั่นเครือ หยดน้ำตารินไหลเป็นทาง
อยู่ๆ หลงเทียนอวี้ก็รู้สึกได้ถึงลางสังหรณ์ไม่ดี ดูเหมือนการล้อเล่นของเขาจะทำให้นางขุ่นเคืองแล้วจริงๆ
หลินเมิ้งหยากัดริมฝีปากแน่น มองเขาด้วยสายตาเย็นชา ท่าทางเสมือนกำลังระงับความโกรธ
“ท่านพี่ นางเป็นภรรยาข้าแล้ว เหตุใด…เหตุใดท่านจึงไม่ปล่อยนางไป! ข้าทำเพื่อครอบครัวจึงหนีออกจากบ้าน เหตุใดท่านต้องมาขู่บังคับข้าด้วย หรือจะต้องทะเลาะกันจนตายไปข้างหนึ่งท่านจึงจะหยุด?”
ดี ดีมาก!
หลินเมิ้งหยาปรายตามองสายตาตกตะลึงของทุกคน
หนูน้อย คิดจะเทียบชั้นการแสดงกับนางอย่างนั้นหรือ เจ้ายังต้องฝึกฝนอีกมาก
นางเคยดูละครทีวีชิงไหวชิง
