งนางปรากฏให้เห็นรอยนิ้วมือทั้ง ห้าอย่างชัดเจน
เซียวจิ่นมองนางด้วยสายตาพินิจพิจารณา “หญิงงามอันดับหนึ่งของเมืองหลวงในปีนั้น เจิ้นดูแล้วเป็นเพียงแค่ชื่อเสียงจอมปลอมที่เขาร่ำลือกันเท่านั้น จิตวิญญาณภายใต้ใบหน้านี้ทั้งส สกปรกและโหดเหี้ยม ภายใต้เรือนร่างนี้เต็มไปด้วยความอุบาทว์ยิ่งกว่าอสรพิษใดๆ! ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจิ้นแต่งตั้งให้เจ้าเป็นหญิงอัปลักษณ์อันดับหนึ่งของเมืองหลวง” พูดแล้วก็สะบัด ปลายคางของสุ่ยฉ่ายชิงออกจากมือของตนอย่างรังเกียจ เหยียบย่ำกระโปรงของนางไปอย่างเย็นชา “รอเรื่องในวังสงบลงแล้ว ให้ขับไล่หญิงนางนี้ออกจากวัง”
เซียวเยี่ยนไม่เชื่อว่าหลินชิงเวยจะตายไปเยี่ยงนี้ เขาไม่เชื่อว่านางจะตายอยู่ในกองเพลิง แม้กระทั่งศพก็หาไม่พบ เขาไม่เชื่อว่านางจะถูกเปลวไฟแผดเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน และเอ่ย ยลากับเขาด้วยคำพูดเช่นนั้นเพียงประโยคเดียว
นางจะต้องเกลียดชังตนเป็นแน่ ดังนั้นจึงซ่อนตัวเอาไว้ ไม่ปรารถนาให้ตนหานางพบ
เขาให้ความร่วมมือกับนางได้ ไม่ตามหานาง ขอเพียงให้เขารู้ว่านางยังมีชีวิตอยู่ก็พอ
เซียวเยี่ยนอยู่ในอุทยานหลวงติดต่อกันเป็นเวลาหลายวัน เขาอยู่ที่นั่นทั้งวันทั้งคืนไม่ยอมกลับ เขาทำการค้นหา
