ความดี เจ้าเองเป็นถึงชายอกสามศอก แต่พอมาที่นี่กลับมีท่าทางอ่อนแอไม่ต่างอันใดจากสตรี เอาล่ะ พวกเรารีบลงไปดูกันเถิด”
หัวเราะพอแล้ว หลินเมิ้งหยาจึงเอ่ยปลอบเขาสองสามประโยค
ทุกคนล้วนมีสิ่งที่ตนเองหวาดกลัว แต่ถึงกระนั้นก็ต้องกล้าที่จะเผชิญหน้ากับความกลัวในหัวใจจึงจะสามารถกลายเป็นคนกล้าหาญและเข้มแข็งได้
หลังจากถูกนางทำให้ตกใจหวาดผวา ไม่รู้ว่าเพื่อกู้หน้าตัวเองกลับมาหรือไม่ แต่ความกล้าของชิวอวี้กลับมีมากกว่าเดิมหลายเท่า
เขาออกปากขอเดินนำหน้าหลินเมิ้งหยาเอง
ประตูสูงเพียงครึ่งเอว พวกเขาจึงต้องก้มตัวแล้วเดินเข้าไป เมื่อเดินเข้ามาได้ไม่กี่ก้าว บันไดก็เริ่มกว้างขึ้น
เดินลงไปราวสี่สิบห้าสิบขั้น ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงห้องใต้ดิน
ที่นี่มีขนาดใหญ่เท่ากับห้องโถงด้านบน บรรยากาศไม่น่าอึดอัดเลยแม้แต่น้อย แม้แต่กลิ่นของยาพิษก็ไม่มี
“ดูเหมือนพวกเราจะเดาถูก พวกเขาคงทำการบางอย่างที่นี่ เจ้าลองดูตรงนั้น นั่นเป็นข้าวของเครื่องใช้ประจำวันที่พวกเขาทิ้งเอาไว้ ยิ่งไปกว่านั้นภายในยังมีน้ำสะอาด เท่าที่ดูจากความขุ่นของน้ำแล้ว คาดว่ามันคงถูกทิ้งไว้เมื่อหลายวันก่อน”
ชิวอวี้สังเกตร่องรอยที่พวกเขาทิ้งเอาไว้
บางทีหลังจากมั่นใจแล้วว่าที่นี่
