ีก
โชคดีที่หลินเมิ้งหยากำลังถูกโรงเก็บศพดึงดูด ดังนั้นนางจึงไม่ทันสังเกตเห็นความน่าอายเล็กๆ ของเขา
ก้อนอิฐกระจัดกระจายอยู่เต็มพื้น ชิวอวี้ต้องคอยประคองร่างหลินเมิ้งหยาเอาไว้เพื่อมิให้นางล้มลงกับพื้น
เดินผ่านลานหน้าเรือนจนถึงห้องโถงหลัก ภายใต้แสงจันทร์วับแวมสาดส่องเข้ามาเป็นครั้งคราวส่งผลให้ใบหน้าเคร่งขรึมของเหยียนหวังน่ากลัวยิ่งขึ้น
