ก็พังทลายลงมาเกินครึ่ง
ที่นี่จะมีคนอยู่จริงๆ หรือ?
“เจ้าคิดว่าสถานที่เช่นนี้จะมีคนอยู่จริงๆ หรือ?”
หลินเมิ้งหยาเอ่ยออกมาอย่างลังเล ชิวอวี้หันไปมองทางนั้นก่อนจะส่ายหน้า
“ผู้อาวุโสล้วนกล่าวว่าพวกเราต้องเคารพคนตาย ข้าคิดว่าหากมีคนตายจากโลกนี้ไปแล้วจริง แต่ก็คงไม่นำมาเก็บไว้ที่นี่หรอก”
นั่นน่ะสิ ในเมื่อเป็นเช่นนั้น เหตุใดนางจึงพบโลงศพจำนวนมากวางเรียงรายในห้องใต้ดินเล่า?
หรือจะเป็นเจ้าของบ้านคนก่อน?
หลินเมิ้งหยารู้สึกสงสัย ก่อนจะเดินก้าวไปข้างหน้าเล็กน้อย ดูเหมือนวันนี้นางคงต้องเข้าไปสำรวจจริงๆ สินะ
“พวกเราเข้าไปกันเถิด ระวังตัวด้วย บางทีอาจเกิดเรื่องไม่คาดฝัน”
สแกนหรือจะสู้เข้าไปดูด้วยตัวเอง โชคดีที่ภายในมิได้มีคนอยู่ ดังนั้นความกล้าของนางและชิวอวี้จึงมีมากขึ้น
มองดูสวนรกร้างหน้าเรือน หลินเมิ้งหยารวบรวมสมาธิ
ก็แค่ห้องเก็บศพมิใช่หรือ สมัยยังเป็นนักศึกษาแพทย์นางยังเคยเข้าไปรับไอเย็นในนั้นช่วงฤดูร้อนอยู่เลย!
เมื่อคิดได้ดังนี้ ความกล้าของนางจึงเพิ่มมากขึ้น
เทียบกับศพไร้วิญญาณแล้ว หนอนและแมลงในนั้นต่างหากที่น่ากลัว
ชิวอวี้จูงมือของหลินเมิ้งหยา แต่เขาพบว่ามือของตัวเองเย็นยิ่งกว่ามือของนางเสียอ
