สวีจะถูกฆ่าตาย?
ไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย ป๋ายหลงและเฮยฮู่ปรารถนาความร่ำรวย แม้จะเป็นการฆ่าเพื่อแก้แค้น แต่เพราะเหตุใดจึงต้องเก็บร่างของนางเอาไว้ในโรงเก็บศพด้วยเล่า?
เพียงโยนร่างนางทิ้งหรือไม่ก็ปล่อยให้สัตว์ป่ากินจะมิง่ายกว่าหรือ?
หลินเมิ้งหยามิอาจเข้าใจเรื่องเหล่านี้ได้ในตอนนี้
“หากพวกเราออกไปตอนนี้ เช่นนั้นจะไม่เป็นการมาโดยเสียเปล่าหรือ? เจ้ารอข้าที่นี่ก่อนดีหรือไม่ ข้าจะลองเข้าไปดูแล้วรีบกลับมา”
ชิวอวี้คิดว่าหลินเมิ้งหยารู้สึกไม่สบายจึงอยากกลับไปตอนนี้
ทว่าหลินเมิ้งหยารู้สึกลำบากใจเล็กน้อย นางจะอธิบายให้เขาฟังเช่นไรดีเล่า
หากชิวอวี้รู้ว่านางใช้เรดาร์ตรวจสอบ เช่นนั้นยาที่เขาจะมอบให้นางคงมิใช่ยาช่วยย่อยอย่างแน่นอน
“ข้า…ประเมินสถานการณ์ภายนอกแล้ว เจ้าลองดูเถิดว่าบริเวณรอบๆ มีร่องรอยของคนหรือไม่ หากมีคนอยู่ เช่นนั้นพวกเขาต้องมีของกินมีน้ำให้ดื่ม ต่อให้พวกเขากลัวคนสงสัยจึงไม่ออกมาด้านนอก แต่อย่างน้อยก็ควรจะมีการเคลื่อนไหวให้เห็นบ้าง”
หลินเมิ้งหยาพยายามพูดโน้มน้าวชิวอวี้ แต่ยิ่งพูดก็ยิ่งน่าสงสัย
กวาดสายตามองบริเวณรอบๆ โรงเก็บศพ มันเป็นเพียงกระท่อมเก่าทรุดโทรม ต้นหญ้าขึ้นรกรุงรัง แม้แต่กำแพงเอง
