สแกนทั่วทั้งผืนฟ้าได้อย่างแน่นอน
หลินเมิ้งหยาทำได้เพียงคิดเท่านั้น หากต้องการใช้งานเรดาร์มากกว่านี้ เช่นนั้นจะต้องพัฒนาการใช้งานระยะที่สามก่อนจึงจะสามารถใช้งานได้เป็นปกติ
ตอนนี้นางสามารถใช้ได้เพียงโหมดง่ายๆ บางอย่างเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้นราคาที่ต้องจ่ายคือความเจ็บปวดยากเกินบรรยาย
“ดีขึ้นแล้วหรือไม่? กลับไปแล้วข้าจะนำยาช่วยย่อยมาให้เจ้า คราวหลังอย่ากินข้าวเร็วนัก ค่อยๆ เคี้ยว”
ประคองร่างหลินเมิ้งหยา อยู่ๆ ความอบอุ่นนุ่มนิ่มจากร่างบางพลันหายไป ชิวอวี้รู้สึกสับสน
ร่างกายของนางบอบบางแต่นุ่มนิ่มกว่าที่เขาคิดเสียอีก
แม้เขาจะเคยเห็นสาวงามมากมายในวังหลวง แต่ท่ามกลางความมืดมิดเช่นนี้ แม้เห็นเพียงใบหน้าครึ่งเสี้ยว เขายังรับรู้ได้ถึงความงดงาม
“ไปเถิด พวกเรากลับกัน”
นางตั้งสติ ความเจ็บปวดค่อยๆ หายไป หลินเมิ้งหยากลับมาเป็นปกติอีกครั้ง
เมื่อครู่นางสำรวจพบหลานสาวของตงฟางสวีแล้ว ที่แท้ใต้โรงเก็บศพก็มีห้องใต้ดิน
นางเดาว่าจะต้องเป็นสถานที่เก็บโลงศพและศพอย่างแน่นอน
นางพบยาพิษเหมือนกับที่พวกคนเมืองเลี่ยหยุนครอบครองในบริเวณนั้น
แต่ขณะเดียวกันนางก็พบสิ่งผิดปกติบางอย่าง
ห้องนั้นไร้สิ่งมีชีวิต！
หรือหลานสาวของตงฟาง
