ิดเนตรสวรรค์ จึงมองไม่เห็นมังกรคราม
มังกรครามเอาตัวคลอเคลียเฝ่ยไป๋ลู่อย่างไม่เกรงกลัว
มันส่งเสียงร้องคำรามที่ยาวและกึกก้องออกมา ตัวยืดออกแล้วลอยละล่องไปท่ามกลางหมู่เมฆ
หลังจากนั้นไม่นานก็หายไปจากสายตา
ในหมู่บ้านเสี่ยวเหวิน ซูม่านม่านได้ยินเสียงมังกรคำรามพร้อมกับมองร่างใหญ่โตของมังกรหายลับไป
เธอลดสายตาลง พูดเสียงแหบพร่า “เทพเจ้าภูเขาจากไปตลอดกาลแล้วใช่ไหม?”
ท่านทอดทิ้งหมู่บ้านเสี่ยวเหวินไปอย่างสิ้นเชิงแล้วใช่ไหม…
ผู้คนในหมู่บ้านเสี่ยวเหวินเชื่อเรื่องเทพเจ้าภูเขา
เธอโชคดีที่ได้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของเทพเจ้าภูเขาด้วยตาของตัวเอง แต่กลับได้เห็นฉากสุดท้ายที่เขาจากไปด้วย
“ม่านม่าน…” เสียงอ่อนแรงของปู่ซูที่อยู่บนเตียงดังขึ้น “เทพเจ้าภูเขาไปแล้วงั้นเหรอ?”
หลังจากได้รับคำตอบที่ชัดเจน น้ำตาก็ไหลออกมาจากหางตาของเขา
ลมหายใจก็หยุดลงเช่นกัน
จบลงด้วยความเสียใจ
[1] สามปีแห่งภัยพิบัติธรรมชาติ เกิดขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 1959–1961 เป็นภัยพิบัติทางธรรมชาติที่เกิดขึ้นติดต่อกันจนเกิดความอดอยากที่ร้ายแรงที่สุดของจีน
[2] ราชวงศ์ชิง คือราชวงศ์สุดท้ายที่ปกครองจีนและถูกยึดอำนาจ โดยปกครอง ตั้งแต่ ค.ศ. 1636 ถึง ค.ศ. 1912
[3] สามปีแห่งความยากลำบาก เป็นสามปีแห่งภัยพิบัติที่ทำให้เกิดความอดอยากที่รุนแรงจนมีผู้เสียชีวิตทั้งหมดประมาณ 55 ล้านคน
