อาหารเช้าสำหรับพวกพ่อค้าค่อนข้างเรียบง่าย ถั่วแดงต้มน้ำเปล่า โจ๊กธัญพืช ทั้งยังมีแตงกวาดองและผักดอง
หลังจากเห็นหลินเมิ้งหยา ท่านกัวทำเพียงเหลือบมองหนึ่งครั้งแล้วก้มหน้าลงกินข้าวต่อ
บรรยากาศอึดอัดเล็กน้อย ป๋ายซ่าวแอบกระตุกชายเสื้อของหลินเมิ้งหยาในมุมที่ไม่มีใครเห็น เหตุเพราะกลัวว่านางจะไม่อาจปรับตัวเข้ากับสถานการณ์เช่นนี้ได้
ทว่าหลินเมิ้งหยากลับไร้ท่าทางอึดอัดใจ กลับกันนางเข้าไปร่วมโต๊ะเพื่อกินอาหารเช้ากับพวกเขา
ริมฝีปากบางอ้าออกกว้างเพื่อกินอาหารคำโต ทุกคนล้วนมองนางเป็นตาเดียว
ป๋ายซ่าวมองเจ้านายด้วยอาการตกตะลึง ปกติเวลาอยู่ที่จวน นายหญิงไม่แม้แต่จะแตะต้องอาหารเหล่านี้
แต่ตอนนี้นายหญิงกำลังดื่มกินด้วยท่าทางเอร็ดอร่อย หากเถียนมามาได้มาเห็นเข้าจะต้องร้องไห้จนสลบไปอย่างแน่นอน
ทว่าท่านกัวและลูกน้องอีกสองคนกลับมองนางด้วยสายตาชื่นชม
หลินเมิ้งหยาไม่เกรงใจที่จะกินอาหารกับพวกเขาจนเกลี้ยงชาม
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาทั้งสามคาดไม่ถึงว่าชายหนุ่มผู้นี้จะกินอาหารได้มากมายถึงเพียงนี้
มองเขาที่กำลังยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดปาก ใบหน้าถมึงทึงของคนทั้งสามพลันหยักยิ้มพึงพอใจ
ท่านกัวซึ่งนั่งอยู่ตรงกลางอายุราวห้าสิบป
