!”
ดวงตาซูเฉินส่องประกายเปี่ยมปีติ เขาเหยียดมือออกกลางอากาศ คว้าโอสถที่เปล่งแสงเจิดจ้าเข้ามือ
โอสถทะลวงสวรรค์สำเร็จแล้ว!
ทันทีที่จับโอสถทะลวงสวรรค์ไว้ในมือ ซูเฉินก็รู้สึกเวียนหัวอย่างรุนแรง ความอ่อนล้าก็ถาโถมเข้ามาในใจ
พลังจิตของเขาเกือบหมดสิ้น
แม้ซูเฉินจะมีความรู้ด้านโอสถจากชาติปางก่อน และมีเปลวเพลิงกลืนสวรรค์ช่วย แต่ด้วยพลังบ่มเพาะที่ยังไม่สูงนักในขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์ การหลอมโอสถทะลวงสวรรค์ก็ยังถือว่ายากเย็นไม่น้อย
แต่เขายังไม่มีเวลาพัก เมื่อมองดูโอสถทะลวงสวรรค์ในมือ ดวงตาก็เต็มไปด้วยความยินดี
“ด้วยโอสถทะลวงสวรรค์นี้ ท่านอาจารย์ต้องสามารถทะลวงถึงขอบเขตนักบุญยุทธ์ในการปิดด่านครั้งนี้แน่นอน!”
ซูเฉินคิดในใจ
ในนิกายเทียนเต๋าทั้งหมด ปรากฏนักบุญยุทธ์เพียงสองคนเท่านั้น
จ้านเหยียน และ หยวนป้า
หากลั่วเสวี่ยนสามารถทะลวงถึงขอบเขตนักบุญยุทธ์ได้ ย่อมเป็นพลังหนุนอันยิ่งใหญ่ต่อนิกายเทียนเต๋า
น่าเสียดายที่สมุนไพรยังไม่พอจะหลอมโอสถทะลวงสวรรค์อีก
“หลังจากข้าออกจากแดนลับหยวนหลิง จะให้ฉินมู่หยิงช่วยหาสมุนไพรต่าง ๆ ให้ ข้ายังมีหัวใจวิญญาณอสูรอีกสองดวง หากสามารถหลอมโอสถทะลวงสวรรค์ได้อีกสองเม็ด พี่ชายร่วมนิก
