ิ่งของของคนธรรมดาทั่วไป ฉะนั้นหลินเมิ้งหยาจึงคิดว่าชิวอวี้ไม่รู้จะเป็นการดีที่สุด
“บังเอิญเช่นนี้เชียวหรือ สวรรค์จะต้องเป็นผู้ดลบันดาลอย่างแน่นอน ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เช่นนั้นพวกเรามาปรุงยาแล้วรีบนำไปถวายฮ่องเต้กันเถิด”
ชิวอวี้รู้สึกดีใจเป็นอย่างยิ่ง ท่าทางของเขากลับมาสงบนิ่งดังเดิม แม้แต่คำพูดก็ไม่เร่งรีบเหมือนเมื่อครู่
หลินเมิ้งหยากลับส่ายหน้า คิ้วคู่สวยขมวดเข้าหากัน
“นี่เป็นเพียงความสำเร็จอย่างแรก ตอนนี้ราชสำนักเป็นเช่นไร แม้ข้าจะไม่พูดแต่เจ้าก็คงรู้ดี ตอนนี้ไม่มีเวลารักษาพระอาการของฮ่องเต้อย่างใจเย็นอีกแล้ว แม้พิษในร่างจะถูกถอนออก แต่ฮ่องเต้ก็ยังมิอาจลุกไปที่ใดได้ บางทีอาจต้องใช้เวลารักษานานราวสามถึงห้าเดือน หรืออาจจะนานถึงห้าปีกว่าจะหายดี แต่ถ้าหากสถานการณ์ในเวลานี้เปลี่ยนไป เช่นนั้นความพยายามของพวกเราก็จะสูญเปล่ามิใช่หรือ?”
หลังจากได้ยินคำพูดของหลินเมิ้งหยา ชิวอวี้จึงใจเย็นลง
ก้มลงมองต้นจิ้งซินเหลียนในมือ ก่อนจะเผยรอยยิ้มขมขื่น
ตอนนี้ขุนนางในราชสำนักแบ่งฝักแบ่งฝ่ายอย่างชัดเจน ทั้งไท่จื่อ องค์ชายสืบเชื้อสายตรงคนอื่น หรือแม้กระทั่งพวกท่านอ๋องทั้งหมดต่างสู้รบปรบมือกันอย่างเปิดเผย อีกทั้งอ๋