ฮองเฮาเป็นอย่างมาก
หลินเมิ้งหยารู้สึกสงสัย หากปิ่นปักผมอันนี้เป็นของท่านแม่ เช่นนั้นแม่ของนางเป็นใครกันแน่?
แม้ปิ่นปักผมอันนี้จะงดงาม แต่สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของนางมากที่สุดคือตำราแพทย์เล่มบาง
ปกสีกรมท่า ตัวอักษรสามตัวถูกเขียนไว้บนนั้น ‘ชิงเจิงผู่’
นี่คืออะไร? หรือจะเป็นหนังสือเพลง?
หลินเมิ้งหยาค่อยๆ พลิกหน้าหนังสือดู คิดไม่ถึงเลยว่าเพียงหน้าแรกจะทำให้สมองของนางต้องทำงานอย่างหนัก
นี่มัน…อะไรกัน?
แผ่นกระดาษที่กลายเป็นสีเหลืองมีตัวอักษรยิบย่อยมากมายเขียนเอาไว้เป็นชั้นๆ ทับซ้อนกัน แม้จะพออ่านออก แต่บริเวณอื่นๆ กลับมีรอยหยดหมึกอยู่เต็มไปหมด
“เฮ้อ….นี่มันอะไรกันเนี่ย”
หลินเมิ้งหยารู้สึกเหมือนถูกหลอก ตำราชิงเจิงผู่อะไรกันเล่า เหมือนหนังสือภาพของเด็กเสียมากกว่า
มือเล็กยกขึ้นนวดขมับ หลินเมิ้งหยาจ้องตำราชิงเจิงผู่พลางหยักยิ้มขมขื่น
พระเจ้าจะต้องกำลังกลั่นแกล้งนางอยู่อย่างแน่นอน
ขณะที่นางรู้สึกท้อแท้อยู่นั้น ระบบเซินหนงที่กำลังสแกนหน้าหนังสือทำให้หลินเมิ้งหยาพบเรื่องประหลาดบางอย่าง
เหตุเพราะกลัวข้อมูลขาดตกบกพร่อง ฉะนั้นทันทีที่พลิกอ่านหนังสือ หลินเมิ้งหยาก็เปิดโหมดสแกนทันที
สิ่งของของบรรดาบรรพบุรุษล
