ตื่นจะดีกว่า ข้าอยากให้ท่านตามสืบเงียบๆ”
หลินเมิ้งหยารู้จักหลินเมิ้งหวู่และซ่างกวนชิงดี หากคนรักของหลินเมิ้งหวู่เป็นคุณชายจากตระกูลสูงศักดิ์ ป่านนี้ซ่างกวนชิงคงรีบพายเรือไปส่งลูกสาวตนเองถึงหน้าจวนของเขาแล้ว
แต่การที่พวกนางแอบลักลอบทำการเงียบๆ เช่นนี้ แสดงว่าพ่อของลูกในท้องหลินเมิ้งหวู่จะต้องมิใช่ผู้ดีมีสกุล
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ซ่างกวนชิงไม่มีวันปล่อยผู้ชายที่เข้ามาทำลายชีวิตลูกสาวของตนเองไปอย่างแน่นอน
“ข้าเข้าใจแล้ว”
หลินหนานเซิงรู้สึกรังเกียจเล็กน้อย เหตุเพราะเรื่องนี้มิใช่เรื่องน่ายินดีแต่อย่างใด
หลังจากของทั้งหมดถูกจัดเก็บเรียบร้อยแล้ว หลินหนานเซิงก็ไปส่งหลินเมิ้งหยาที่หน้าประตูจวนด้วยตนเอง
แม้จะยังรู้สึกมิอาจทำใจแยกจาก แต่เขาทำได้เพียงมองส่งน้องสาวตนเองขึ้นรถม้าซึ่งกำลังแล่นจากไป
ถอนหายใจ เขา…ยังคงมิอาจทำใจ น้องสาวผู้แสนน่ารักของเขาแต่งงานออกเรือนไปเป็นภรรยาบ้านอื่นแล้ว
ความเกลียดชังที่มีต่อหลินเมิ้งหวู่และซ่างกวนชิงเพิ่มมากขึ้น หากมิใช่เพราะตอนนั้นพวกนางแอบทำการลับหลังแล้วล่ะก็ น้องสาวของเขาคงไม่ต้องออกเรือนไปเช่นนี้
แต่คนที่เขาเกลียดที่สุดกลับเป็นตัวเขาเอง
ก่อนมารดาจะสิ้นลม นางกำชับให้เ
