เก็บห่อผ้าเอาไว้ในวงแขน ใบหน้าของหลินเมิ้งหยาเผยรอยยิ้มผ่อนคลาย
แม้วิธีการจะลำบากไปสักหน่อยแต่ก็ถือว่าไม่เสียเปล่า
หากตำราเล่มนี้ไม่มีอะไรพิเศษ ท่านแม่คงไม่ทุ่มเทแรงกายแรงใจเก็บซ่อนมันเอาไว้ใต้น้ำ
ยิ่งไปกว่านั้น ตราประทับในชุดของท่านแม่ยังเป็นกุญแจไขหีบบนตัวเต่าอีกด้วย สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าของที่อยู่ในห่อผ้าล้ำค่ามากขนาดไหน
บางทีนอกจากวิธีใช้ต้นจิ้งซินเหลียนแล้ว อาจจะยังมีงานที่ท่านแม่ยังทำไม่สำเร็จบันทึกไว้ก็เป็นได้
“ชู่ รีบซ่อนตัวเร็วเจ้าค่ะ ดูเหมือนจะมีคนมาที่นี่”
ขณะที่หลินเมิ้งหยากำลังดีใจอยู่นั้น นางคิดไม่ถึงเลยว่าป๋ายจื่อจะยื่นมือเข้ามาปิดปากของตนเอง
ทั้งสองรีบเข้าไปหลบด้านหลังภูเขาจำลอง โชคดีที่ท้องฟ้ามีเพียงความมืด ฉะนั้นพวกนางจึงสามารถซ่อนตัวได้อย่างมิดชิด
หลินเมิ้งหยาที่กำลังดีอกดีใจพลั้งเผลอสติไปชั่วคราว โชคดีที่ป๋ายจื่อมีสัญชาตญาณว่องไว
หันไปมองป๋ายจื่อที่กำลังคุกเข่าลอบมองทางด้านนอก หลินเมิ้งหยารู้สึกตื้นตันใจเป็นอย่างยิ่ง
การเติบโตของป๋ายจื่อเปรียบเสมือนการเติบโตของตัวนางเองเช่นเดียวกัน
หวังว่าในอนาคตพวกนางจะยังสามารถอยู่ข้างกายของนางและกลายเป็นสตรีที่แข็งแกร่ง
ทั้งคู่สามารถม
