แปลกจริง หลินเมิ้งหยาจ้องมองเสื้อผ้าเหล่านั้น ก่อนจะตกอยู่ในภวังค์
ทุกคนล้วนเล่าว่าสมัยที่ท่านแม่ยังมีชีวิตอยู่ ท่านพ่อรักท่านแม่อย่างสุดหัวใจ อย่าว่าแต่อนุภรรยาเลย กระทั่งข่าวเรื่องการปันใจสักนิดก็ไม่มี
ในเมื่อเป็นเช่นนั้น เหตุใดท่านแม่จึงเตรียมการเหล่านี้ไว้ให้ลูกสาวของตัวเองกันเล่า?
หลินเมิ้งหยาพลิกเสื้อผ้าไปมา อัญมณีที่ปักบนเนื้อผ้างดงามหรูหรา
แม้ท่านพ่อจะมอบของขวัญให้ท่านแม่อยู่บ่อยครั้ง ทว่าของเหล่านี้กลับไม่เหมือนสิ่งที่ท่านพ่อมอบให้
“เถียนมามา ท่านพ่อเป็นผู้มอบของเหล่านี้ให้ท่านแม่อย่างนั้นหรือ?”
หลินเมิ้งหยาเอ่ยถามโดยมิได้ใส่ใจ เถียนมามากลับส่ายหน้า หยักยิ้มก่อนจะตอบ
“เหล่าเหยียของพวกเราหาได้ใส่ใจรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ไม่ จำได้ว่าสมัยที่เพิ่งจะเข้ามาทำงานในจวน ฮูหยินมักจะขุ่นเคืองนายท่านเพราะความไม่เข้าใจของเขา ของเหล่านี้ล้วนเป็นสินเดิมของฮูหยิน เมื่อก่อนข้าเองก็เคยถามฮูหยินว่าบ้านฝ่ายแม่ของนางอยู่ที่ใด แต่ฮูหยินมักจะหลีกเลี่ยงที่จะตอบ พอนานวันเข้าข้าก็เลยเลิกถาม”
ของเหล่านี้เป็นสินเดิมของท่านแม่?
หลินเมิ้งหยามองชุดสีเหลืองนวล ชุดนี้ประดับตกแต่งด้วยไข่มุกจำนวนมาก นางตื่นตะลึงเล็กน้อย
