เป็นครั้งแรกที่ความเยียบเย็นสั่นสะท้านไปทั้งหัวใจของซ่างกวนชิง
ถูกต้อง หลินเมิ้งหยากำลังข่มขู่นาง
มองรอยยิ้มขัดหูขัดตาบนใบหน้างดงามเรียวเล็กรูปไข่ที่พิมพ์เดียวกับผู้หญิงคนนั้นไม่มีผิดเพี้ยน
มือของซ่างกวนชิงกำแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในฝ่ามือ
จั่วซูชิง! ใช่แล้ว เหตุเพราะชื่อของตนเหมือนกับผู้หญิงคนนั้น เหล่าเหยียจึงยอมรับนางใช่หรือไม่?
นางไม่เพียงคลอดลูกสาวให้เหล่าเหยีย แต่ยังปรนนิบัติรับใช้เขามานานยี่สิบกว่าปี ทว่าหัวใจของเหล่าเหยียยังคงมีแต่ผู้หญิงคนนั้น!
แม้จั่วซูชิงจะตายไปนานหลายปีแล้ว แต่ลูกสาวของนังแพศยายังคงได้รับชัยชนะและมอบความเจ็บปวดให้นางอย่างไม่รู้จบ
ไม่ ไม่มีทาง!
จวนหลินเป็นของซ่างกวนชิงคนนี้ หลินมู่จือเองก็เป็นสามีของนางเพียงคนเดียว!
จั่วซูชิงตายไปแล้ว ร่างกายถูกเผาจนเหลือเพียงเถ้าถ่าน นาง…นางไม่มีทางมาช่วงชิงความสุขของตนเองได้อีก!
เมื่อได้เห็นดวงตากระวนกระวายระคนหวาดกลัวของซ่างกวนชิง หลินเมิ้งหยามิได้กล่าวยั่วโทสะต่อ
แมวไม่ได้ไล่จับหนูเพื่อหวังเอาชีวิตหรอกนะ
ซ่างกวนชิงรังแกนางมามากเกินพอแล้ว คราวนี้คงถึงเวลาที่นางจะต้องเอาคืน
หากมองจากอีกมุมหนึ่ง อันที่จริงซ่างกวนชิงเองก็เป็นสตรี
