ตกใจจนเสียสติ? ความสงสัยพลันปะทุขึ้นในหัวใจของหลินเมิ้งหยา
จิตใจของเด็กค่อนข้างบอบบาง หากได้รับการกระตุ้นรุนแรงอาจเกิดผลกระทบที่ไม่คาดฝัน
หากเพราะสาเหตุนี้ทำให้นางกลายเป็นเด็กสติฟั่นเฟือนก็นับว่ามีเหตุผล
เพียงแต่….ตกลงเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่? อะไรทำให้เด็กน้อยคนหนึ่งตกใจจนเสียสติได้?
“เถียนมามา ท่านรู้หรือไม่ว่าตอนนั้นเกิดเรื่องอะไรขึ้น เหตุใดข้าจึงตกใจหวาดผวาเช่นนั้น?”
หลินเมิ้งหยากระซิบถาม เถียนมามาหันมามองนาง ปากอ้าออกก่อนจะหุบลง สีหน้าท่าทางลังเล
“ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ หากท่านไม่รู้ก็ไม่เป็นไร”
หลินเมิ้งหยาไม่อยากทำให้เถียนมามาลำบากใจ เหตุเพราะนางทำให้เถียนมามาต้องเหนื่อยมามาก หากเถียนมามาไม่อยากพูด นางก็ไม่คิดบังคับ
“ไม่เจ้าค่ะ ข้าอายุปูนนี้แล้ว ยังจะมีสิ่งใดมิอาจพูดได้อีกเล่า? อันที่จริงข้าได้ยินพวกคนรับใช้คุยกันว่าวันนั้นคุณหนูเห็นวิญญาณของฮูหยินก็เลยตกใจ แต่เพราะตอนนั้นท่านป่วยหนัก ข้าก็เลยมิได้เข้าไปสอบถามเรื่องนี้อีก ดังนั้นจนกระทั่งตอนนี้ข้าเองก็ไม่รู้ว่าตกลงคืนนั้นเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่”
หลินเมิ้งหยาใช้เวลาเพียงเสี้ยววินาทีในการตัดความเป็นไปได้บางอย่างทิ้ง
ต่อให้วิญญาณมีจริง แต่แม่ผู
