เห็นได้ชัดว่าหัวหน้าองครักษ์ไม่เชื่อว่าหญิงสาวรูปโฉมงดงามตรงหน้าจะเป็นชายาอวี้ที่มีชื่อเสียงขึ้นชื่อลือชาคนนั้น
โชคดีที่พ่อบ้านเติ้งหยิบตราประจำจวนอวี้ออกมาแสดง ดังนั้นบรรยากาศชวนอึดอัดจึงหายไป แต่ถึงกระนั้นหัวหน้าองครักษ์ยังคงไม่แสดงสีหน้ายินดียินร้ายใดๆ
“แม้ท่านจะเป็นพระชายา แต่ท่านก็ควรรักษาพระองค์อยู่ในจวน เหตุใดจึงมาข้องเกี่ยวกับพวกอันธพาลเช่นนี้ หรือจวนอวี้จะไร้ซึ่งกฎระเบียบกัน! เป็นถึงพระชายาก็ควรจะดูแลตัวเองให้ดีจึงจะถูกต้อง”
คิดไม่ถึงเลยว่าจะถูกคนต่อว่าเช่นนี้
หลินเมิ้งหยาทั้งโกรธทั้งขำ ทั้งที่ชายคนนี้มีรูปลักษณ์ราวกับนักรบ แต่เหตุใดวาจาจึงเหมือนพวกปราชญ์เฒ่าจอมอวดดีกันเล่า
“ไม่ทราบว่าท่านคือใครอย่างนั้นหรือ?”
น้ำเสียงของหลินเมิ้งหยาหาได้มีความรำคาญแต่อย่างใด สายตาของเขาทอดมองนางอย่างดูแคลน หลินเมิ้งหยารู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก นางไม่เคยพบเจอเขามาก่อน เหตุใดเขาจึงปฏิบัติต่อนางโดยไร้ซึ่งความเกรงใจเช่นนี้?
“กระหม่อมคือรองขุนนางกลาโหมนามว่าเย่ซวงเฮ่อ ในเมื่อพระองค์คือชายาอวี้ เช่นนั้นเชิญเสด็จกลับเถิด แต่ถ้าหากพวกอันธพาลเหล่านี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับพระชายา กระหม่อมหวังว่าพระชายาจะให้ความร่วมมือกับท
