ดเยี่ยมเช่นนี้
“แม้ยาเหล่านี้จะดูเหมือนสามารถรักษาอาการประชวรของฮ่องเต้ได้ แต่ยังขาดอีกหนึ่งสิ่ง นั่นก็คือสมุนไพรที่ชื่อว่าจิ้งซินเหลียน ข้าลองผสมยาชนิดอื่นลงไปแล้ว แต่กลับมิอาจแทนที่ได้”
จิ้งซินเหลียน เพียงสามคำนี้ทำให้ชิวอวี้ถึงกับอ้าปากค้าง
นี่มัน….ยาสมุนไพรลับประจำตระกูลของเขา
บนโลกใบนี้มีสมุนไพรมากมายที่มิได้รับความสนใจ แต่กลับมีคุณประโยชน์ค่อนข้างมาก ยิ่งไปกว่านั้น หากไม่มีวิธีการเก็บเกี่ยวที่ดีก็จะไม่สามารถนำมันมาได้
“จำเป็นต้องใช้ยาตัวนี้จริงหรือ? ข้าได้ยินมาว่าต้าจิ้นมีสมุนไพรชนิดนี้แทบนับจำนวนได้ เช่นนั้นเจ้าไปได้ยินชื่อยาสมุนไพรชนิดนี้มาจากที่ใด?”
ชิวอวี้ถามหยั่งเชิง มือพลิกกระดาษไปมา
เขาอยู่ที่สำนักหมอหลวงมานานแล้ว แต่ในตำราแพทย์เหล่านั้นกลับไม่มีการบันทึกชื่อสมุนไพรจิ้งซินเหลียนเอาไว้
แม้จะมีคนรู้จัก แต่ก็น้อยมากที่จะนำมาปรุงยา
“ข้า…เคยเห็นจากตำราการแพทย์เล่มหนึ่ง”
ดวงตาของหลินเมิ้งหยาเปล่งประกาย แต่ไม่นานก็หม่นหมองลง
ความสามารถในการแพทย์ของนางอาจตบตาผู้อื่นได้ แต่มิใช่กับหมอเทวดาเช่นชิวอวี้
นางมิอาจบอกเขาได้ว่าสมองของนางมีระบบเซินหนงคอยช่วยเหลืออยู่
“ตำราแพทย์? เป็นเช่นไรอย่างนั้นหรือ? เจ้าเคยเห็นมันหรือไม่?”
ชิวอวี้เค้นถาม หลินเมิ้งหยาเริ่มทำตัวไม่ถูก
นางเคยเห็นตำราแพทย์ไม่มาก ส่วนใหญ่นางมักจะปล่อยให้ระบบเซินหนงแสกนเข้าสมองเองด้วยความขี้เกียจ
เมื่อครู่นางทำเพียงค้นหา
