พวกเขารู้สึกหวาดกลัวมากถึงขนาดนี้
พยายามรักษาฝีเท้าให้เบาที่สุด หลงเทียนอวี้เดินไปที่ห้องปรุงยาชั่วคราวของหลินเมิ้งหยา
ยังไม่ทันจะผ่านเข้าประตู กลิ่นยาฉุนกึกพลันลอยเข้ามาเตะจมูก
“ฮัดชิ่ว…”
อยู่ๆ ห้องที่เงียบงันพลันปรากฏเสียงจามของหลงเทียนอวี้
หลินเมิ้งหยาชะโงกหน้าออกมาจากด้านหลังชิวอวี้พลางมองหลงเทียนอวี้ด้วยสายตาตกตะลึง
“ท่านอ๋องเสด็จมาทำไมหรือเพคะ?”
