ดีต
เมื่อเขาช่วยเซียนเจิ้น ก็เหมือนได้เตือนตัวเองว่า
อย่ายอมรับชะตากรรม
อย่าเชื่อว่าชะตาฟ้าลิขิต
ข้าเป็นผู้ควบคุมชะตาชีวิตของตนเอง!
“คุณชายซู นี่คือหัวใจวิญญาณอสูรทั้งสามลูก เชิญรับไว้เถิด! อีกทั้ง ข้ายังติดหนี้ท่านเรื่องศิลาวิญญาณมากมาย ข้ายังไม่มีเงินคืนให้ตอนนี้ แต่ข้าจะชดใช้ให้แน่นอนในอนาคต!”
เซียนเจิ้นยื่นขวดหยกบรรจุหัวใจวิญญาณอสูรสามลูกให้ซูเฉิน แล้วประสานมือคำนับ
ซูเฉินถอนพิษให้เขาแล้ว ก็ไม่มีพันธะต้องช่วยเหลือด้วยศิลาวิญญาณใดๆ หากไร้ศิลาวิญญาณของซูเฉิน โอกาสรู้แจ้งหนึ่งเดียวนี้คงสูญเปล่า
เพราะเหตุนี้ เซียนเจิ้นจึงสำนึกในบุญคุณของซูเฉินอย่างหาที่เปรียบมิได้
“ไม่เป็นไร แค่ศิลาวิญญาณเล็กน้อย ข้าได้หัวใจวิญญาณอสูรสามลูก ถือว่าคุ้มค่ามาก! การได้รู้จักพี่เซียนเจิ้น ศิลาวิญญาณเล็กน้อยเทียบไม่ได้เลย!”
ซูเฉินยิ้มบาง ๆ
ในใจเขาลอบถอนหายใจ เขาไม่เคยได้ยินชื่อเซียนเจิ้นในชาติก่อนเลย
บางทีเซียนเจิ้นอาจถูกพิษเยือกเย็นร้อยอสูรทรมานจนตายไปอย่างเงียบ ๆ ไม่มีผู้ใดจดจำ
แต่บัดนี้ ด้วยพรสวรรค์ของเซียนเจิ้น เขาสามารถเทียบเคียงกับอัจฉริยะเจิดจรัสที่สุดของนิกายปราบอสูรอย่าง “หลี่ซินเจวี๋ย” ได้เลย!
“ฮ่า ๆ ๆ… พี่
