ซูเฉิน ท่านกล่าวได้ดี! ข้าติดหนี้ชีวิตท่าน หากมีคำสั่งใดในภายภาคหน้า ข้าจะไม่ปฏิเสธเด็ดขาด!”
เซียนเจิ้นหัวเราะเสียงดัง
เสียงหัวเราะของเขาเต็มไปด้วยความฮึกเหิมและองอาจ
เมื่อพลังฟื้นคืน ความหม่นหมองในตัวเขาก็จางหายไป เหลือเพียงความมั่นใจและใจกล้า
“พี่เซียนเจิ้น จากนี้ไป ท่านมีแผนจะทำสิ่งใด?”
ซูเฉินถาม
“ข้าจะกลับนิกายปราบอสูร! มีบางเรื่องที่ต้องสะสาง และบางคนที่ต้องสะสาง! หลังจากข้าจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ข้าจะมาดื่มกับพี่ซูอีกครั้ง!”
แววตาเซียนเจิ้นเปล่งแสง แววตาแน่วแน่ไม่หวั่นไหว
“ดี!”
ซูเฉินพยักหน้า
ทั้งสองออกจากภัตตาคารกวานไห่พร้อมกัน
ด้านนอกภัตตาคาร มีผู้บ่มเพาะมากมายรวมตัวอยู่ แต่ละคนล้วนมีแววตาเต็มไปด้วยความอยากรู้และตื่นเต้น
พวกเขาล้วนอยากรู้ว่าใครกันที่ก่อให้เกิดปรากฏการณ์ประหลาดแห่งฟ้าดินเช่นนั้น
ภัตตาคารกวานไห่เป็นทรัพย์สินของนิกายเทียนเต๋า หรือว่ามีอัจฉริยะผู้ยิ่งใหญ่ถือกำเนิดในนิกายเทียนเต๋า?
ขณะนั้นเอง หลี่เป่า เจ้าจวนปราบอสูรในชุดม่วง สีหน้าเคร่งขรึม ก็มาถึงหน้าภัตตาคารกวานไห่ และบังเอิญเห็นเซียนเจิ้นเดินออกมากับซูเฉินพอดี
“เซียนเจิ้น? ระดับพลังของเจ้าฟื้นฟูแล้วหรือ?!”
สีหน้าหลี่เป่าเปลี่ยนไปท
