“นี่คือ….”
หลินเมิ้งหยายื่นมือออกไปรับห่อผ้าที่ถูกมัดเอาไว้แน่น ก่อนจะคลายปมแต่ละชั้นออก สิ่งของที่อยู่ภายในคือเกราะหัวใจสีทองอร่าม
“นี่คือเกราะหัวใจของท่านแม่ทัพไร้พ่ายในราชวงศ์ก่อน ได้ยินมาว่ามันถูกสร้างขึ้นจากหินเฟยซือ ข้ารู้ว่าท่านแม่ทัพต้องออกรบที่เขตพรมแดนอยู่เสมอ ข้าหวังว่าเกราะหัวใจชิ้นนี้จะสามารถปกป้องท่านแม่ทัพได้ แม้เพียงครั้งเดียวก็ยังดี”
ใบหน้าของซ่างกวนฮุ่ยแดงระเรื่อเพราะความเขินอาย ทว่าดวงตากลับฉายแววเข้มแข็ง
หลินเมิ้งหยามองออกว่าคุณหนูสูงศักดิ์แห่งสกุลซ่างกวนจริงใจกับพี่ชายของนางจริงๆ
อดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดกับพี่เยว่ถิง
หากมิใช่เพราะนาง ป่านนี้พี่เยว่ถิงและพี่ชายย่อมได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขร่วมกันอย่างแน่นอน
แต่ถ้าหากซ่างกวนฮุ่ยและพี่ชายมีชะตาต้องกัน เช่นนั้นนางก็มิขัดข้อง แต่หากมิเป็นเช่นนั้น นางก็ไม่มีทางบังคับฝืนใจพี่ชายอย่างแน่นอน
สิ่งที่ทำให้นางยอมช่วยเหลือซ่างกวนฮุ่ยคงเป็นเพราะดวงตาสุขุมนุ่มลึกของซ่างกวนฮุ่ยที่ละม้ายคล้ายคลึงกับพี่เยว่ถิง
ปลอบโยนซ่างกวนฮุ่ยอีกพักใหญ่ หลินเมิ้งหยาจึงสั่งให้คนแอบไปส่งซ่างกวนฮุ่ย
เอื้อมมือไปพลิกเกราะหัวใจชิ้นนั้นเล่น ก่อนสายตาจะเหลือบไปเห็นตัวอักษรทางด้านหลัง ‘ชิงหยวน’
ตื่นตะลึง หากนางจำไม่ผิดแล้วล่ะก็ เจ้าของเกราะหัวใจชิ้นนี้ก็คือเทพเจ้าแห่งสงครามจางชิงหยวน!
เมื่อห้าสิบปีก่อน คนผู้นี้เป็นแม่ทัพไร้พ่ายของราชวงศ์ก่อน
ทว่ายี่สิบปีก่อ
