ริ่มคุกคามคนของเขา หลงเทียนอวี้สัมผัสได้ว่าฮองเฮาใกล้จะหมดความอดทนเต็มที นางคิดจะลงมือกำจัดพวกองค์ชายทุกคน
เขาสามารถโจมตีกลับได้ แต่ก่อนหน้านั้นเขามีเรื่องบางอย่างต้องเตือนหลินเมิ้งหยา
“เพคะ พระองค์รับสั่งเถิด”
เมื่อได้ระบายออกไป หลินเมิ้งหยาจึงรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น ดวงตางดงามเปล่งประกายเจือไว้ซึ่งความสงสัยเมื่อได้เห็นใบหน้าที่อยู่ๆ ก็เคร่งขรึมของหลงเทียนอวี้
——————————————-
หมายเหตุ
[1] เจี๋ยตู้ซื่อ ตำแหน่งแม่ทัพชายแดน มีสิทธิ์ขาดในดินแดนของตนเอง
