“นายหญิง เช่นนั้นพวกเราจะทำเช่นไรกับเสื้อผ้าเหล่านี้ดีเจ้าคะ?”
หลังจากอยู่เคียงข้างหลินเมิ้งหยามานาน ป๋ายซูมิใช่นักฆ่าหญิงที่ทำเพียงฆ่าคนอีกต่อไป
อันที่จริงเรื่องนี้เป็นแผนตื้นๆ
วันนี้หลินเมิ้งหยาเพิ่งจะถวายการตรวจชีพจรของฮ่องเต้ หากคิดจะไปจากที่นี่ เช่นนั้นพรุ่งนี้หลังจากนางไปกราบทูลฮองเฮาแล้ว นางจึงสามารถกลับไปได้โดยไม่เสียมารยาท
ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งที่นางเพิ่งจะกลับถึงเรือนเล็ก
เหตุใดจึงบังเอิญพบเข้ากับนางในประจำตัวของพระสนมเสียนเฟยได้เล่า?
แล้วพระสนมเสียนเฟยรู้เรื่องการเดินทางของนางได้เช่นไร?
จะต้องมีคนแจ้งพระสนมเสียนเฟยว่าควรส่งของมายามใดอย่างแน่นอน แต่ถึงกระนั้นพระสนมเสียนเฟยก็หาใช่คนโง่
เมื่อครู่นางในคนสนิทของพระสนมเอ่ยว่าพระสนมเสียนเฟยมอบสิ่งของเหล่านี้เพื่อแสดงความมีน้ำใจ
เหตุที่เผยพิรุธข้อใหญ่ขนาดนี้ก็เพราะนางต้องการให้หลินเมิ้งหยาคิดว่ามีคนบีบบังคับนางให้ทำเช่นนี้
เกรงว่านางคงไม่อยากเป็นปรปักษ์กับหลินเมิ้งหยาโดยตรง
“ทำอย่างไร? ไม่ทำอะไรทั้งสิ้น เก็บพวกมันลงในห่อผ้าเสีย ซูหลานจงอยู่เก็บของที่นี่ เจ้ากับข้าไปกราบทูลฮองเฮาว่าพรุ่งนี้จะออกจากวังกัน”
ไม่กำจัดทิ้งอย่างนั้นหรือ? ป๋ายซูและซูหลานสบตากัน แต่ถึงกระนั้นหลินเมิ้งหยาก็หาใช่คนที่จะยอมปล่อยให้ใครเอารัดเอาเปรียบได้ง่ายๆ
คาดว่านางคงมีแผนรับมืออีกฝ่ายแล้วอย่างแน่นอน
“ชายาอวี้รอนานเลยเพคะ บังเอิญว่าตอนนี้เหนียงเหนียงกำลังสวด
