นี้ในเสื้อผ้าที่พระสนมเสียนเฟยส่งมา แสดงให้เห็นแล้วว่าคนเหล่านี้กำลังร่วมมือกัน
ทุกอย่างเพื่อโยนความผิดให้หลินเมิ้งหยา
แผนการลึกล้ำยิ่งนัก!
หลินเมิ้งหยากลับทำเพียงวาดรอยยิ้ม ขณะที่คิดจะเอ่ยวาจา อยู่ๆ ร่างหนึ่งพลันโผล่มาบดบังร่างของนาง
“พวกเจ้าเป็นใคร กล้าดีอย่างไรจึงคิดจะพาคนของเปิ่นหวังไป?”
เสียงทุ้มต่ำคุ้นหูทำให้หัวใจของหลินเมิ้งหยาเต้นระรัว
เบิกตากว้างด้วยความตกใจ สายตาจ้องมองร่างสูงโปร่งตรงหน้า
หลงเทียนอวี้…มาได้อย่างไร?
ท่าทางน่าเกรงขามเกินใครในใต้หล้าของเขาทำให้องครักษ์เหล่านั้นขยับเท้าถอยหลังไปหนึ่งก้าว ใบหน้าของหัวหน้าองครักษ์แข็งกระด้าง
ทว่าชั่วอึดใจต่อมาพวกเขารีบแสดงสีหน้าเคารพเลื่อมใส ทรุดตัวลงคุกเข่า แต่ถึงกระนั้นก็ยังคงเอ่ยว่าต้องการพาตัวหลินเมิ้งหยาไปตรวจสอบความชัดเจน
“ท่านอ๋องอวี้อายุยืนหมื่นปี ข้าน้อยเพียงทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายเท่านั้น บันทึกชีพจรของฮ่องเต้มีความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง หากเกิดข้อผิดพลาด แม้แต่ชีวิตของข้าน้อยก็คงมิเพียงพอที่จะรับผิดชอบ แต่บางทีพระชายาอาจพกออกมาโดยไม่ทันระวัง ขอเพียงพระชายาอธิบายเรื่องนี้ ความเข้าใจผิดทั้งหมดก็จะคลี่คลายพ่ะย่ะค่ะ”
คำพูดขององครักษ์ทำให้ใบหน้าหล่อเหลาเย็นชาของหลงเทียนอวี้เชิดสูงขึ้น
ไม่ทันระวังอะไรกัน อันที่จริงพวกเขาต้องการแสดงให้เห็นว่าหลินเมิ้งหยานำมันออกมาต่างหาก
แม้เขาจะไม่รู้เรื่องราวก่อนหน้า แต่คนอย่างหลินเมิ้งหยาไ
