เวลาไม่คอยท่า แม้วันนี้หลินเมิ้งหยาจะสามารถฝ่าฟันอุปสรรคจนมายืนอยู่ตรงจุดนี้ได้ แต่ถึงกระนั้นนางก็มิอาจปล่อยให้เรื่องนี้แพร่งพรายออกไป
โดยเฉพาะภายในวังหลวงที่มีความคลุมเครือ อีกทั้งนางยังไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะวางแผนเช่นไรต่อไป
“ข้าจะบอกรายการยาถอนพิษกับเจ้าหนึ่งอย่าง เจ้าห้ามให้ฮ่องเต้เสวยยาใดๆ อีก ยาที่ข้าจะให้มีไว้สำหรับอาบเท่านั้น อุณหภูมิของน้ำต้องร้อนจึงจะสามารถขับพิษในร่างกายของฮ่องเต้ออกมาได้”
หลินเมิ้งหยาเอ่ยชัดถ้อยชัดคำ
วิธีที่ใช้เหมาะกับร่างกายของฮ่องเต้ในเวลานี้ที่สุด แต่ถ้าหากคิดจะถอนพิษทั้งหมดออกจากร่างกาย เกรงว่าร่างกายของฮ่องเต้จะฟื้นฟูกลับไปได้เหมือนร่างกายเมื่อห้าปีก่อนแต่เพียงเท่านั้น
โชคดีที่ชิวอวี้และนางในข้างกายของฮ่องเต้ล้วนมีความจงรักภักดี
มิเช่นนั้นหากนางปรุงยาถอนพิษขึ้นมา คาดว่าร่างกายของฮ่องเต้คงมิอาจรับไหว
“ได้ ข้าเข้าใจแล้ว ข้าจะไม่มีวันบอกให้ใครรู้เรื่องตำรับยาเป็นอันขาด”
หลินเมิ้งหยาไม่กังวลเลยแม้แต่น้อยว่าคนของสำนักหมอหลวงจะล่วงรู้สูตรยาเหล่านี้
เหตุเพราะชิวอวี้เล่าว่ายาที่ใช้กับฮ่องเต้มิได้มาจากสำนักหมอหลวง
แม้ว่าตอนนี้ฮ่องเต้จะสลบไสลไม่ฟื้น แต่เรื่องบางเรื่องก็ยังมีคนออกไปทำแทน
ฉะนั้นหลินเมิ้งหยาจึงรู้สึกวางใจ
“คาดว่าหลังจากที่ข้าออกจากที่นี่ไปในวันนี้ ข้าคงไม่อาจหาโอกาสกลับเข้ามาในตำหนักนี้ได้ง่ายๆ อีก หากแผนการเป็นไปอย่างราบรื่น คาดว่าอีกไม่กี่วันข้าจ
