งเจอคลื่นพายุครั้งใหญ่ หากเจ้าเชื่อมั่นในตัวข้า เช่นนั้นเจ้าช่วยเล่นละครตบตากับข้าได้หรือไม่?”
ในเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว หลินเมิ้งหยามิอาจถอนตัวได้อีกต่อไป
สีหน้าท่าทางเคร่งขรึม แต่ถึงกระนั้นก็แฝงไว้ซึ่งความมั่นใจบางอย่าง
ดวงตาเปล่งประกายระยิบระยับหนักแน่นจนชิวอวี้รู้สึกได้ถึงความวางใจ
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ชีวิตคนเราต้องฟันฝ่าอุปสรรคสิถึงจะถูก ตั้งแต่เกิดมาชีวิตของข้าล้วนแกว่งไกวไม่มั่นคงมาโดยตลอด ไม่ว่าทางข้างหน้าจะต้องเจอกับลมหรือพายุ ข้าก็จะเดินไปด้วยกันกับเจ้า!”
คำพูดของเขาเจือไว้ซึ่งความอ่อนโยน
หลินเมิ้งหยาหันไปมองชิวอวี้ ใบหน้าแย้มยิ้มกว้างอย่างจริงใจ
ดูเหมือนข้างกายนางจะมีคนที่มีความลับมากมายแต่พร้อมเป็นเพื่อนตายเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคนแล้ว
