ูให้จัดเตรียมกล่องยาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มและสง่างาม
“เมื่อครู่ใต้เท้าซูเอ่ยเองว่าอาการบาดเจ็บของพวกคนในวังค่อนข้างสาหัสจึงมิอาจปลีกตัวไปได้ ฝีมือในการรักษาของท่านล้ำลึกยิ่งนัก เช่นนั้นท่านอยู่ที่นี่เพื่อรักษาอาการบาดเจ็บของพวกเขาเถิด จริงสิ ข้าเห็นรายงานชีพจรมีชื่อหมอหลวงนามว่าชิวอวี้ ตอนนี้เขาอยู่ในวังหลวงหรือไม่?”
หลินเมิ้งหยาแสร้งเอ่ยถึงชิวอวี้อย่างมิได้ตั้งใจ สีหน้าของซูถงเผยให้เห็นอาการตกตะลึง เหตุเพราะนับตั้งแต่วันที่หลินเมิ้งหยาเข้าวังมา หลินเมิ้งหยาไม่ได้ทักทายหรือพูดคุยกับชิวอวี้มาก่อน
หรือว่า…
“จะทำเช่นนั้นได้อย่างไร! ชายาอวี้ ใต้เท้าซู แม้ชิวอวี้จะเป็นหมอที่เก่งกาจที่สุดในหมู่คนรุ่นเดียวกัน แต่ถึงกระนั้นก็คงมิอาจปล่อยให้เขารับผิดชอบหน้าที่อันยิ่งใหญ่เช่นนี้ได้หรอก”
เหอเทียนรีบร้องขัด นับตั้งแต่วันที่ลูกศิษย์ของเขาจากไป หัวใจของเขายังคงเกลียดชังหลินเมิ้งหยาอยู่ไม่น้อย
ไม่ว่าหลิวอีจะตายด้วยน้ำมือของนางหรือไม่ แต่ถ้าหากนางจิ้งจอกเจ้าเล่ห์คนนี้ไม่มาปรากฏตัวที่สำนักหมอหลวง เรื่องเช่นนั้นคงไม่มีวันเกิดขึ้นกับหลิวอี
“เหตุที่ข้าเลือกหมอชิวก็เพราะข้าเห็นชื่อของเขาในบันทึกการตรวจชีพจรของฮ่องเต้มากที่สุด หากนำเรื่องนี้มาตัดสิน ข้าคิดว่าเขาจะต้องรู้เรื่องพระอาการประชวรของฮ่องเต้ที่สุด หากเปลี่ยนเป็นคนอื่นมาก็อาจจะได้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน ฉะนั้นข้าจึงคิดว่าใต้เท้าซูและหมอเหอที่มีความสา
