มารถทางการแพทย์ควรอยู่รักษาผู้ได้รับบาดเจ็บที่นี่จะดีกว่า”
หลินเมิ้งหยาหาได้ข่มขู่หรือบีบบังคับพวกเขาแต่อย่างใด กลับกัน นางใช้ไม้อ่อนในการต่อรอง
ขณะเดียวกัน ซูถงกำลังสงสัย
เหตุที่เขาคัดค้าน หนึ่งเพราะชิวอวี้มีคุณสมบัติค่อนข้างต่ำ สองเพราะเขากลัวว่าชิวอวี้จะเป็นคนของหลินเมิ้งหยา
แต่หากดูจากท่าทีประนีประนอมของหลินเมิ้งหยาแล้ว ดูเหมือนนางจะเลือกคนตามสถานการณ์เสียมากกว่า
ดวงตาสุขุมพลันเปล่งประกาย
แสร้งทำท่าทางหนักใจ ก่อนจะเอ่ย
“เอาเช่นนี้แล้วกัน กระหม่อมส่งลูกศิษย์ของกระหม่อมไปตรวจชีพจรฮ่องเต้กับพระชายาดีหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”
หลินเมิ้งหยาพยักหน้าลงโดยไม่คิด ซูถงจึงมั่นใจว่าชิวอวี้และหญิงสาวตรงหน้าหาได้มีความเกี่ยวข้องกันไม่
ความสงสัยค่อยๆ จางหายไป อยู่ๆ ซูถงพลันนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ดังนั้นจึงแสดงสีหน้าเชิงขอโทษ
“ไอหยา ไอหยา ดูคนแก่อย่างข้าเถิด ช่างไร้ประโยชน์เหลือเกินเชียว ลูกศิษย์ของกระหม่อมถูกสั่งให้ออกไปซื้อยานอกวังตั้งแต่เมื่อสามวันก่อนแล้ว เช่นนั้นให้ชิวอวี้ตามเสด็จพระชายาเถิดพ่ะย่ะค่ะ พระชายารับสั่งถูกแล้ว แม้ชิวอวี้จะเข้าวังมาได้ไม่นาน แต่เขารับใช้ฮ่องเต้นานที่สุด ฉะนั้นเขาจึงรู้เรื่องพระอาการของฮ่องเต้ที่สุด ชิวอวี้ เจ้าจงตามเสด็จพระชายาไปเถิด”
ชิวอวี้ขมวดคิ้วเข้าหากันแน่น เห็นได้ชัดว่าเขาไม่พอใจที่จะต้องติดตามหลินเมิ้งหยาไป แต่เนื่องจากเป็นคำสั่งของซูถง เขาจึงต้องปฏิบัติตาม
พ
