เป็นอย่างดี
“ใต้เท้าชิวมาแล้วหรือเจ้าคะ กำยานที่ใช้ใกล้จะหมดเต็มที สมุนไพรสำหรับสรงน้ำเองก็เช่นเดียวกัน หากใต้เท้ายังไม่มา พวกหนู่ปี้ก็มิรู้ว่าต้องทำเช่นไรต่อไปเจ้าค่ะ”
คนที่อยู่ที่นี่ล้วนถูกกักบริเวณให้อยู่แต่เพียงภายในตำหนักแห่งนี้เพื่อคอยปรนนิบัติรับใช้ฮ่องเต้ตั้งแต่เมื่อหนึ่งปีก่อน
ฉะนั้นพวกนางจึงไม่รู้จักหลินเมิ้งหยา
พวกนางมองกล่องยาในมือของหลินเมิ้งหยาอย่างสงสัย ชิวอวี้จึงรีบเข้ามายืนข้างหน้า
พวกเขาใช้เวลาราวครึ่งชั่วโมงในการเตรียมตัว
“นี่คือชายาอวี้ พระองค์จะมาถวายการตรวจชีพจรของฮ่องเต้ ทักษะทางการแพทย์ของพระชายาเก่งกาจยอดเยี่ยม วันนี้พระชายาจะร่วมกันวินิจฉัยพระอาการของฮ่องเต้ด้วยกันกับข้า ในเมื่อพวกเจ้ารู้แล้วก็ไม่จำเป็นต้องเข้ามารับใช้ใกล้ๆ หรอก”
ภายในตำหนัก ไม่ว่าขันทีหรือนางในล้วนเชื่อฟังชิวอวี้
ทั้งที่ยังแสดงสีหน้าท่าทางสงสัยอยู่เมื่อครู่ แต่ทันทีที่ได้ยินคำอธิบายของชิวอวี้ พวกนางรีบเปลี่ยนท่าทางเป็นเคารพนับถือในทันที
หลินเมิ้งหยายิ่งรู้สึกประหลาดใจ ตกลงเขาเป็นใครมาจากไหนกันแน่?
ไม่นานก็มีคนยกเก้าอี้เข้ามาให้
หลินเมิ้งหยานั่งลงด้วยท่วงท่าสง่างามโดยไม่ส่งเสียงเลยแม้แต่น้อย นางทำเพียงมองชิ้วอวี้ออกคำสั่งกับขันทีและนางใน