าด้วยความสงสัยแล้วจึงรีบปฏิบัติตาม
ก้มตัวลง ขยับเท้าเข้าไปใกล้ทะเลเพลิง ก่อนจะหยิบท่อนไม้ซึ่งกำลังติดไฟขึ้นมา
ชายชุดดำสิบกว่าคนกำลังประมือกับอวี้เฉียง คาดว่าพวกเขาจะต้องวางแผนมาอย่างดีแล้ว ทั้งด้านซ้ายและด้านขวาล้วนถูกปิดล้อม ดังนั้นอวี้เฉียงจึงถูกพวกเขาล้อมเอาไว้ตรงกลาง
ป๋ายซูเล็งไปทางกลุ่มชายชุดดำที่ตั้งสมาธิอยู่กับการโจมตีอวี้เฉียง ท่อนไม้ที่ถืออยู่ในมือพลันถูกโยนลงไปตกบนเสื้อคลุมของชายชุดดำคนแรก
จากนั้นคนที่สอง คนที่สาม… น้ำหนักมือของป๋ายซูค่อนข้างเบา ในจังหวะที่ไม่มีคนสนใจ ชายเสื้อของพวกเขาค่อยๆ โดนไฟลามเลียอย่างช้าๆ
แต่เพราะคนเหล่านั้นกำลังง่วนอยู่กับการโจมตีอวี้เฉียง ดังนั้นจึงไม่มีใครสังเกตเห็น
ไม่รู้ว่าเพราะอวี้เฉียงมองเห็นการกระทำนั้นของป๋ายซูหรือไม่ มือทั้งสองข้างของเขาจึงกำหมัดแล้วปล่อยรัวเร็วราวสายฝนโหมกระหน่ำเพื่อดึงความสนใจจากพวกเขา
ป๋ายซูรีบอาศัยจังหวะที่ไม่มีใครสังเกตเห็นกลับมาอยู่ข้างกายหลินเมิ้งหยา สองนายบ่าวมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างตื่นเต้น
บางทีอาจเพราะเปลวเพลิงอันร้อนระอุ ดอกของต้นเหมยซึ่งอยู่บริเวณรอบๆ ต่างหุบกลีบเข้าหาลำต้น
การเคลื่อนไหวของพวกชายชุดดำยิ่งรวดเร็วมากขึ้น บางทีอาจเพราะความร้อนของเปลวเพลิง ทำให้พวกเขาไม่ทันสังเกตเห็นเสื้อผ้าที่กำลังถูกไฟเผาของพวกตน
พละกำลังของอวี้เฉียงเริ่มจะหมดลง ดังนั้นช่องโหว่ของเขาจึงปรากฏให้เห็น ขณะเดียวกัน ชายชุดดำอาศัยจังห
