ึง แสงสีเงินวาววับพลันปรากฏอยู่ในลานสายตาของพวกเขา
ขณะที่พวกเขายังตั้งตัวไม่ทัน ศีรษะของชายชุดดำคนหนึ่งพลันกระเด็นหลุดออกจากร่าง
“นังหนู ฝีมือไม่เลวเลย ข้าชื่นชมยิ่งนัก”
อวี้เฉียงเอ่ยชมเสียงดัง พวกชายชุดดำที่เหลือไม่ลังเลเลยที่จะพุ่งตัวเข้ามาพร้อมกัน ราวกับว่าผู้มาใหม่คนนี้อาจทำให้งานของพวกเขาล้มเหลวได้
หลินเมิ้งหยาที่หลบซ่อนอยู่ในพงหญ้าเพียงคนเดียวรู้สึกตื่นเต้นระคนกังวล
โชคดีที่ตั้งแต่ต้นจนกระทั่งตอนนี้ป๋ายซูยังไม่เคยแสดงความสามารถของตนเองออกมา ส่วนตัวนางทำเพียงรอเวลาให้พวกชายชุดดำหมดแรง จากนั้นจึงปล่อยป๋ายซูที่นั่งไม่ติดพื้นออกไปร่วมการต่อสู้
ยิ่งไปกว่านั้น นางกำชับป๋ายซูว่าตอนที่ปรากฏตัวห้ามหยุดการเคลื่อนไหวเด็ดขาด นางจะต้องฆ่าคนที่อยู่ใกล้ที่สุด
อีกทั้งยังต้องลงมืออย่างถูกต้องแม่นยำและโหดเหี้ยม เห็นได้ชัดว่าพวกชายชุดดำมีความสามารถในการต่อสู้สูง แต่กลับไม่เก่งเรื่องลอบสังหาร ฉะนั้นตอนที่ป๋ายซูปรากฏตัว พวกเขาจึงตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก
กระบี่สั้นในมือของป๋ายซูมิต่างอันใดจากเคี้ยวเล็บอันแหลมคม
ทั้งสองต่อสู้กับชายชุดดำทั้งห้าโดยไม่มีใครเป็นรองใคร
แม้จะต่อสู้ร่วมกันเป็นครั้งแรก แต่ฝีมือในการต่อสู้ของป๋ายซูดุดันและสง่างาม ส่วนการต่อสู้ของอวี้เฉียงสง่าผ่าเผยสมชายชาตรี ยิ่งทั้งสองร่วมมือกัน พวกเขาก็ยิ่งแข็งแกร่ง
ไม่นานเลือดก็พุ่งออกจากร่างของชายคนที่สองและสาม
ทว่าป๋ายซูและอวี้เฉียงได้รับ
