ภายในสำนักหมอหลวง
หลังจากทุกคนถวายคำนับหลินเมิ้งหยาเสร็จแล้วจึงเอ่ยถามนางถึงการขาดงานในตอนเช้า พวกเขามองนางราวกับได้เห็นเจ้าแม่กวนอิมอย่างไรอย่างนั้น
หลินเมิ้งหยาขี้เกียจอธิบายให้พวกเขาฟัง ดังนั้นจึงพยายามเว้นระยะห่างกับพวกเขาเอาไว้เพื่อมิให้เกิดเรื่องอันใดขึ้นในอนาคต
แม้เมื่อวานก่อนกลับนางจะมิได้ล็อคชั้นเก็บของใต้โต๊ะ แต่ถึงกระนั้นก็ทำสัญลักษณ์เล็กๆ เอาไว้
เพียงดูก็รู้ว่ามีคนรื้อค้นของของนาง ถึงแม้จะปรากฏร่องรอยเพียงเล็กน้อยก็ตาม หลินเมิ้งหยาแค่นหัวเราะในใจ
ดูแล้วจะได้อะไรเล่า? ถึงดูไปพวกเขาก็ไม่เข้าใจอยู่ดี
ครุ่นคิด คาดว่าเมื่อวานจะต้องมีคนลอบด่านางอยู่ในใจอย่างแน่นอน
ทันทีที่หลินเมิ้งหยามาถึง ซูถงก็ปรี่เข้ามาหาพร้อมทั้งยิ้มเชิงเกรงใจ ก่อนจะเอ่ย
“หลายวันมานี้พระชายาลำบากมาก พรุ่งนี้จะต้องเข้าไปถวายการตรวจชีพจรแล้ว ไม่ทราบว่าพระชายาเตรียมตัวพร้อมแล้วหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”
หลินเมิ้งหยาเลิกคิ้วสูง ตอนแรกนางคิดว่าชายคนนี้จะเข้ามาพูดโน้มน้าวมิให้นางเข้าไปตรวจชีพจรของฮ่องเต้เสียอีก
คราวนี้จะมาไม้ไหนกันนะ?
หรือพวกเขาจะคิดได้แล้ว? หรือว่ากำลังวางแผนอะไรอยู่อีกกันแน่?
ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะแย้มยิ้มอ่อนโยน ตบโต๊ะเบาๆ คาดว่าพวกเขาจะต้องดูตำรับยาของนางทั้งหมดแล้วเป็นแน่
“ข้าเพียงแต่ติดตามเหล่าใต้เท้าไปตรวจดูอาการเท่านั้น จึงมิต้องเตรียมตัวอะไรมากนัก แม้ข้าจะไม่อยากทำตัวขายหน้า แต่ดูเหมือนจ
